Category: Poetry

Katulad ng Ulan ang Aking Pag-Ibig

Poetry by | October 14, 2012

Katulad ng ulan ang aking pag-ibig
na may diwang nais ipahiwatig,
Kahit dala nito ay lamig,
Maipadama lamang ang kanyang ibig.
Huwag magtaka’t maligalig
Pag pumapatak ‘to sa iyong daigdig
Pagkat ito’y dalisay na tubig:
Sa tigang mong lupain, didilig.
Talagang kakaiba at walang kahawig,
Pag-ibig ko’y kristal na pumipintig;
Sa makulimlim na kalangitan, naglalawig,
Patungo sa iyo na aking iniibig.
Halika na’t maligo sa ulan –
Sa ulan ng pag-ibig ko:
Ulan ng tunay na damdamin,
Ulan ng tunay na pagmamahal;
Mula sa kanlungan ng langit
Hanggang sa pusod ng dagat
Pag-ibig ko’y bumubuhos ng awit.

—
Dick B. Navaja is currently taking up his doctorate in Philosophy at the University of the Immaculate Conception.

Ang Basurero

Poetry by | October 14, 2012

Binubuhay ako ng mga berde at puting botelya
Na natatagpuan ko sa mga bundok ng basura
Namumuhay ako sa lawa ng latak
Samantalang nagpipista ang ilan sa alak
Kailangan kong mabuhay sa mundong ito
Kundi walang tagalikom sa kalat ninyo
Sa tuwing nahahalukay ko ang mga botelya
Kasama ang mga plastik at kalawanging lata
Ay pinapaubaya ko silang maghalo
Sa isang matibay at maluwang na sako
Hindi inihihiwalay ayon sa kulay at anyo
Gaya ng pagbubukod ng lipunan sa tao
Silang mga itinapon at walang buhay
Ang umaalalay sa binabasurang buhay.

—
Edgar Bacong studied AB Sociology at the Ateneo de Davao University. He now resides in Zurich, Switzerland.

Ikaw Pa Rin

Poetry by | October 14, 2012

Bawat ngiti mo nagpapaalala
ng bawat panaginip at pangarap
Mukha mo’y puno ng alaala
na nag dadala sa ‘kin sa alapaap
Bawat luha’y isang madilim na kahapon
na nais makalimutan, sa isip ay dapat maitapon
Bawat alaala ay nakaraan
na bawat sakit at bawat tamis ay minsan nang natikman
Katotohana’y gusto kong limutin
and panahon na tayo’y magkalayo
Saan man dalhin ng hangin
Papadpad pa rin sayo
Oras ma’y tumigil at di na tumakbo
Isip ma’y pumurol at matuyo
Puso ma’y mahirapan at huminto
Ikaw ang bumuhay sa mundo ko

—
John Ferdinand Torralba, who writes poems in Filipino and English, is in his 3rd year as a Information Technology student at Holy Cross of Davao College.

Done

Poetry by | October 7, 2012

I walk
I try to count my breathing
and synchronize it with my steps.
It is genius, I thought as I walk
but
someone has done it.
I walk, I walk
I try to count my blinks
while I breath and I stride.
I feel contemporary as I walk
but
someone has done it.
I walk, I talk, I decide
I need to kill someone who has done it.
Kill and walk
Kill and walk
I thought it new
but
someone else has done it.
I dance, I write
I try to eat what I write
I try to dance while I eat
but
someone always has done it.
I feel small.

—
Glorypearl Dy was a fellow of the Davao Writers Workshop in 2011. She is currently working as an online content writer and multimedia developer.

Duha ka Pulang Pisi sa Kapalaran

Poetry by | September 30, 2012

Nagtuo ko nga gihiktan tas
Duha ka pulang pisi sa kapalaran
Gikan sa akong kumagko
Ngadto sa imong kumingking
Nga kita maghiusa sa pagkita
Sa atong kalag ug kasingkasing.
Apan nasayop ko sa pagtuo
Ang duha ka pulang pisi sa kapalaran
Nahimong usa na lamang
Ug magpabiling handurawan

—
Si Michael Angelo Lopez Marquez mao ang presidente sa Union of Literature Students sa University of Southeastern Philippines.

Ang Bagtinganan ni Dodong

Poetry by | September 30, 2012

Wa pa mikaylap ang Adlaw
Mibangon na si Dodong
Aron pagpukaw sa
Usa ka gatos ug traynta-otso
Ka mga higala nga
Nagdamgo pa sa kahiladman.
Gipunit ni Dodong
Ang bagtinganan
Aron magsugod na sa iyang
Trabaho nga halangdon.
Bagting dinhi,
Bagting didto,
Aron ra jud molurat
Ang mga mata
Nga serado pa tawon.
“Let us bless the Lord”
Ang singgit nga
Imbitasyon ni Dodong
Ug sa kalipay, mitubag
Ang mga baba “And give Him Thanks.”
Ug si Dodong, mibalik na
Sa iyang pwesto
Aron mangandam sa
Iyang pagligo.

—
Si Ritzchild uska 4th year AB Philosophy student sa St. Francis Xavier College Seminary, Davao City.

Pagsuwat og Balak

Poetry by | September 30, 2012

Naningkamot sa pagsuwat og balak,
dagkong singot ang mitulo sa agtang
makita lang ang mga pulong
nga modakop sa akong kahulogan.
Nagsugat ang mga kilay sa paghunahuna.
Nanagat og inspirasyon sa lain-laing dapit,
maskin gagmayng butang hatagag bili,
Sa panghinaot nga unta ang mahimong balak
basahon sa mga mambabasa
ug makakita silag imahe, makabatig emosyon
ug labaw sa tanan, makaingon sila
nga kining suwat nimo, Doy, balak gayod!
Dili yaga-yaga sa pinulongang binisaya,
Dili ulaw-ulaw sa literaturang Bisaya,
Ug pwede ipasigarbo sama sa mga buhat
Sa iladong magsusulat nga Bisaya.

Apan, hangtod karon, pakyas gihapon.
Padayong nagtulo ang dagkong singot,
Nagsugat ang mga kilay,
Nanagat og inspirasyon sa bisan asang baybayon.
Bisag pakyas ako,
Sa ngalang taga-Mindanaw ko
Ug midako sa Tagum,
dili ako moundang,
dili gyod ko!

(Lagi. Kinahanglan gyod writing spirit.- Macario Tiu, ed.)

—
Si Reymond Pepito migradwet sa AB Mass Communications sa Ateneo de Davao University sa 2012.

Journeying with the Horse, Tor

Poetry by | September 23, 2012

Small steps, big steps, up we go on our journey
Tik, tak, tok, you are perspiring too
Am I heavy for you, Tor?
If I am I rattling too much
It is to forget
The pains in my back and buttocks.
I am tired, and so are you, I know.
But we need to keep moving
Now, at last! I can see the roof of the school
Come, a little more distance and we are there!
Thank you, Tor, for patiently carrying me through
This ordeal of climbing God’s mountains
Through the stony paths and winding streams
To see the vast expanse of earth
Relish the freshness of mountain air
And make my dream come true…
To be with the Lumads in Toruyan.

Reaching up, I feel God
Welcoming me in His/Her embrace.