Category: Poetry

Ang Hulagway sa Pagbagutbot

Poetry by | September 15, 2013

Nag-apura ang mga manok ug pamukaw
Ngitngit ang palibot, wa pay adlaw
Alingugngog. Pirte kasaba
Pero way mupildi sa akong amo ug iyang baba
Ang adlaw sa langit nagsiga sa kalagot
Iyang kainit sa akong lawas nibalot
Ang uban hayahay tungod sa akong pagpaningkamot
Ako intawon galumbaanay ang dagkong singot
Wa ko kapugong sa akong luha
Sa dihang mitulo sa akong paghuna-huna
Gikapoy na gyud ko!
Natawo nga pobre, sala nako?
Abuso ang gahum nga gara
Abuso labi na sa mga nag-inusara
Hagbay ra! Hagbay ra ang pag-antos!
Hapit nako kaunon aning yuta! Ug iyang pwersa nga gahigop paubos!
Ang kagahapon, karon, ug sa umaabot
Wala tingali, wala’y paglaom na makab-ot
Kaning bukid na akong ginatindugan
Unta ang mga tanom, sa mga sunod na henerasyon mapuslan
Hantud sa mawala sa kalibutan, tawgon ra nga “Mag-uuma”
Pero unta ayaw kalimti ang akong serbisyo ug gugma
Sugaton kaya sa akong mga anak ang kaugmaon?
O basig muutro ra pud hantud sa mga sunod na kagabion
Pirteng hanapa sa dalan ngadto sa kabaghu-an
Pilay pusta wala na ni kahumanan
Wala koy lain kapadulungan…
Wala koy lain…
Wala koy…
Wala…

—
Si Rhea Joyce Semillano, 2013 gradweyt ug BS Information Technology sa ADDU.

after ee cummings’ l(a

Poetry by | September 15, 2013

by Darylle Rubino

(loneliness)
the leaf fell
(despair)
and left to wither
in sun and rain.
(moving on)
comes a flood
washing it off
to darkness of sewers,
(a journey)
then to unnamed
rivers, to unknown banks.
(death)
upon clay soil,
it’s breaking, melting,
disappearance:
untold and unheard of;
(peace)
on which a tree stands
shedding off more
loneliness.

—
Darylle Rubino is a graduate of BAEnglish (Creative Writing) from the University of the Philippines Mindanao.

Espresso

Poetry by | September 8, 2013

Trembling fingers hold
This brimming cup.
Coffee staring blankly.
Mirrored silence.
Bitter taste invades.
My tongue, no longer
Tastes. Scent of bliss
Lingers in my veins.
I drink too soon, cup
Upends, its contents
Spilled in my lap. Reflected
My soul and my heart.

—
Joseph is a 3rd Year Biology student at the Ateneo de Davao University.

Hanap Buhay sa Gabi

Poetry by | August 25, 2013

Sa gabing dapat tulog
ay nagbabanat ng buto.
Dahil minuto’y ginto
sa nagsasakripisyo.
Kaya kinaumagahan
nagmumukhang tamad.
Mata’y ‘di mamulat
sa liwanag ng araw.
Ngunit ‘wag pong husgahang
may sakit ng katamaran.
Porke katawa’y nalatag
sa higaang inaasam.
Sadyang buwis-buhay lang
ang gabing kabuhayan.
Nang ATM malagyan
ng nangangailanagan.

—
Frank David Bayanon is a student of the University of Southeastern Philippines-Mintal taking up Public Administration.

Si Jun-jun og Iyang Baril

Poetry by | August 25, 2013

Si Jun-jun gipalitan og bag-ong baril-baril sa iyang papa.
“PPSHAW! PPSHAW!”
Lagsik-lagisk laway ni Jun-jun
Syagit-syagit niya gawas sa balay.
Tanan di niya gusto, iyang barilon.
Gibaril niya ang iring kay banha magmeow-meow,
gibaril niya ang iyang manghud kay di manghatag og ice candy,
gibaril niya ang iyang silingan kay di magpahiram og trak-trak.
“Unsa gusto nimo pagdako?” nangutana iyang papa.
“SUNDALO!” syagit ni Jun-jun.

—
Glyd Jun Arañes works as a research assistant at Philippine Women’s College of Davao. He was a fellow at the 2010 ADDU Writers Workshop and the 2011 Davao Writers Workshop.

Ang Baboy sa Akong Damgo

Poetry by | August 25, 2013

Kita ko’g kulungan nga mura’g kwarto apan walay sulod
Bantog ra! ang baboy anaa sa akong likod
Hugaw ug baho
Butakal man diay tu
Hadlok mutan-aw; kadasmagon-dili sa akua
Apan ang Anay, asa?
Nitan-aw napud ko sa palibot nga murag kwarto nako
Nanimaho pud lagi ko
Nikalit ug dasmag ang butakal sa akua
Nakamata ko!pastilan nga damgo mura’g tinoud
Nagtan-aw ko sa palibot sa kwarto nako
Naay nagtindog sa pultahan,
Diay akong amahan
Nakulbaan ko, parehas ra ang tinan-awan niya sa baboy
hinaut nga damgo nalang pud unta ni.

—
Glaiza Jimenea is an AB-literature student in USeP-Obrero.

Alang Kang C.

Poetry by | August 25, 2013

Karong hapona, sama sa makadaghang higayon, napakyas na usab ako sa pag-abog
sa adlaw balik ngadtos sidlakan. Wa ko pa mahuman ang buot kong buhaton
nga balak, apan ang kape sa tasa hapit na tawon mahurot, ug ang papel,
napuno na sa kinurisang mga pulong nga di haom sa paghulagway
sa atong mga damgo alang sa kaugmaon sa atong nasud.
Kanus-a pa kaha adunay igong panahon, bisag usa
ra ka gutlo, nga way laing unod kining akong
hunahuna apan ikaw ra, ug sa imong
kasing-kasing, ako ra? Apan kay
kita nakigbisog, ang atong
gugma mosubida sab
sa mga bungtod.
Antos lang.
Hapit
na.

Webmaster’s note: the font size of this piece has been reduced to preserve the visual structure of the poem

—
Si Paul Randy Gumanao usa ka chemist ug magtutudlo gikan sa Kidapawan City. Nahigugma sab siya sa pagsulat ug kang C.

Temple Visit

Poetry by | August 18, 2013

Entering Longhua temple the first time,
I pause to take pictures of the fat Buddha.
Three twittering birds perch atop his head.
I thought it must tickle him and yet
he sits perfectly still on a lotus pedestal—
right leg raised, right hand resting on his knee,
rolling mala beads between his fingers
all day, an icon of concentration.
Today, soft sunlight illuminates his face—
placid as the pond below him
where fish flash glimmering fins and tails
in hues of tangerine and lemon
circling round and round in still water.
Day after day, he smiles and sits in welcome
as though content to hear birdcalls in trees,
the whistle of a kettle, the tinkle of wind chimes
hanging by the doorway,
or the sudden silence of the afternoon
after an airplane passes overhead.
Tonight, his gaze reaches distant stars.
He must be thinking of an old craftsman
in a small fishing village in Fujian Province
whose calloused hands chiseled him fat and full
of warmth and love.
His heart has shunned hunger since then,
desiring all, desiring none.

Chris David F. Lao studied Creative Writing in UP Mindanao. He was a fellow for poetry in the 2011 Davao Writers Workshop.