The Best Remedy

Fiction by | November 20, 2011

The sun was just beginning to set. Looking at the red orange glow of the sky from his kitchen window, Mike wanted to just go out there and jog to his heart’s content. It had been weeks now since he had jogged last. This was because of a number of murders that happened recently. Already there had been two killings near their otherwise peaceful town of Gusa.

He had been gardening for the last few hours and doing some chores. It was the weekend of a long tiring week selling fine watches. He had decided to take the day off to relax. The headaches were back. The only thing that he found that could make it go away was if he did something that he really liked to do to relax. Gardening was one of those.

But as he stooped to turn on the sink, he couldn’t help but wince slightly as the headache was still there as well as the shaking of his hands. Jogging was one thing he could do that would really clear his head. He wondered if the police had caught the killer already.

Continue reading The Best Remedy

Ang Kinabuhi Murag Bubble Gum

Poetry by | November 20, 2011

bubblegum
Dili gyud maikalimud
Na ang kinabuhi murag bubble gum.
Ang katam-is imong masinati
Anyag ang imong mabati.
Kon dugay na
Iluwa na na
Kay wala nakay matiti niana
Na-na sa baba na lang imo ana.

Letse! Gipapikit pajud sa lamisa.

Pero ayaw kabalaka
Sa ako pang gipahimulong kaganina
Ang kinabuhi murag bubble gum
Kay muabot ra angay na panahon
Ang tawong may dako nga kadasig

MUHAPIT

MUPUNIT

Og MUHUNGIT

Sa bubble gum
Nga gilukop sa imong na-na

Nga gikan kaniadto sa imong
maanindot na baba.


Si Angelito G. Nambatac, Jr. ay isang mag-aaral ng AB-English sa MSU-Iligan Institute of Technology.

Estoryahee

Poetry by | November 20, 2011

Maayong balita para sa tanan!
Duol mo diri aron inyong mapaminawan!
Masulbad na gyud ang problema natong tanan
Kay nagasubay na kita sa tul-id nga dalan.

Wala ba mo kamatikod?
Nga ang tanang pobre wala na gitamakan ang katungod?
Ang mga mag-uuma ug mga pesante dili na angay’ng moluhod
Kay ang tanang ani ug abot lunhay na ang pagkaapud-apud.

Naghinayhinay na pud ug kahurot ang mga salawayon
Kay ang atong kapulisan andam na pirme ug maalagaron.
Ang mga kawatan sayon nalang kaayo pangdakpon,
Ug ang mga pork barrel dili na kurakuton.

Padayon lang kita sa pag-export ug mga produkto,
Sila pud bitaw mohatag kanato ug sinako.
Mas maayo pud kung mangapil pud ta’g gawas
Kay aron ang kwarta mas sayon ug mas paspas.

Ligdong ang pagkabahin sa nasudnong badyet,
Kay gi-una sa gyud ang armas, bala ug bayonet.
Sa sunod nalang nang para sa edukasyon,
Makaya pa man siguro nila kung patas-an lang gamay ang twisyon.

Antos lang usa ta gamay kung mutaas ang kilo sa bugas,
Kay sunod bulan mo-roll back na man pud daw ang presyo sa gas.
Ma-antos pa man siguro ang bulad ug ginamos,
Mantiner usa kadiyot sa ginagmay’ng kapit-os.

Sa dili madugay, mo-asenso na gyud kita!
Kay ang dagkong mga nasud kanato nagabira.
Haduol na ang panahon nga sila ug kita mahimong usa na,
Ang atong pagka-uyamot masulbad na ana’ng taknaa!


Anneliese O. Lomboy was born in Agusan del Sur and studies at USeP.

An Old Manang on a Hot Afternoon in Cabrera Street

Poetry by | November 13, 2011

Old Manang
As my watch ticked three in the afternoon
I lay daydreaming, sweating on my bed.
The heat, tempting the corners of the room
biting my skin, getting me exhausted.
I put on my clothes and slowly walked out,
Watched the street with honking cars and tricycles
Passing by and heard tambays talk about
a bayot with big breasts and pierced navel
clinging to the arm of the white man beside him.
Craving for something to wet my mouth with,
I stopped at Hermo’s and got caught
by a young man’s melting look
driven as if by a lost question or a trance.
My thirst grew more. I wanted to bed him
and let the heat boil down my desires.
Yet as quickly as my lust grew, shame fell on me;
How crazy to let my lust feed
on this beautiful youth! My mean thoughts,
an ageless torture. Walking out fast, I
end up buying and sucking two salty hot orbs
of balut from a peddler, my mind
doomed by the hot, dusty, and tired afternoon.


Lyda May D. Sual is a BA English graduate of UP Mindanao.

Black Pearl, Part 2

Fiction by | November 13, 2011

“Unsa nay ilang gisenyas, Tiyo?” pangutana ni Danilo sa timonel.

“Mopadaplin ta. Mamaybay sa Samal,” tubag sa timonel.

“Ngano man?”

Kalit nga mihapak ang dakong balod sa kilid sa bangka. Naninggit ang duha ka babaye. Nagsagunson ang paghapak sa mga balod sa bangka. Makalilisang tan-awon ang dagkong mga balod! Morag gustong tikwangon ang ilang bangka!

“Mamaybay na ta, Tiyo,” mando ni Danilo.”Bahala nag malangan ta. Lisod atrakahon ang mga balod.”

Continue reading Black Pearl, Part 2

Black Pearl, Part 1

Fiction by | November 6, 2011

black pearlNangatawa ang mga barkada ni Danilo human niya gisaysay ang pagkapalit niya sa black pearl nga nagbitay sa iyang kulintas. Nailad man ugod siya sa Badjao nga nagbaligya niini kaniya niadtong miaging tuig. Abi to niyag siya ang nakabarato sa Badjao kay nahangyo niya ni gikan diyes mil ngadto sa usa ka libo. Apan dihang iya ning gipahimong pendant, giingnan siya sa alaherong Maranaw nga black onyx ra diay ni. Ang balor? Beynte pesos.

“Ang labing banggiitang abogado sa Davao, Atty. Danilo Villavicencio, giilad og Badjao,” sungog sa iyang barkadang si Bert nga miyarok og whiskey.

Nangatawa na sab ang iyang mga barkada nga nanglingkod sa gasebo sa beach resort sa isla sa Talikud. Upat ra sila ka buok apan nag-awas ang ilang lamesa sa klase-klaseng pagkaon, prutas, sopdrink, ug ilimnong makahubog.

“Ambi ra god na, Danny,” sulti ni Riza. Nagsuot nig one-piece bathing suit nga wala magkadimao ang porma tungod sa mga tambok sa iyang lawas nga gustong manglugwa. Nagsinaw-sinaw ang mga tudlo niini sa pagkinusi sa panit sa lechon.

Gihuslo ni Danilo ang iyang kulintas ug gitunol kang Riza. Gipatuyok-tuyok ni Riza ang bato nga sama kadako sa holen sa iyang palad.

“Mao diay ni ang onyx? Nindot baya ang pagkahimo sa pendant. What do you think, Leni?” pangutana ni Riza sa iyang tupad.

“Tinuod bitaw, Danny,” ni Leni nga naghinol-hinol sa mini nga black pearl nga gilikosan og pilak.

“Ang banggiitang mangingilad, nailad,” subli ni Bert ug pasiaw niyang gitusok ang tiyan ni Danilo. “O, di ba, tinuod ang akong gisulti? Ang mga abogado hawod mangilad. Ang sayop, himoong sakto, ang sakto himoong sayop. Ug kini si Danny ang kinahawrang mangingilad sa tanan. Wa pay kaso nga napildi. Apan sa Badjao, um, hagsa,” ug mikatawa si Bert.

“Mao ni ang mga sea gypsy, no? Morag wala may mga Badjao dinhi kaniadto,” ni Riza.

“Naa na, uy,” tubag ni Leni. “Pero, gamay ra na sila kaniadto. Karon, paskang daghana. Kita ka anang mga balay sa tabok sa Samal? Kanang mga balay nga nagkarang sa dagat? Mga balay na sa Badjao.”

Continue reading Black Pearl, Part 1

Lysistrata

Poetry by | November 6, 2011

Only her
can stop him
from shooting
his gun.
If he does,
she’ll turn
into a log
hard and
unmoving
in bed,
her touch
rough like
old bark.
The


Orlando P. Sayman works as Job-Enabling English Proficiency Monitoring Specialist at Growth for Equity in Mindanao.