Ang Kinabuhi Murag Bubble Gum

Poetry by | November 20, 2011

bubblegum
Dili gyud maikalimud
Na ang kinabuhi murag bubble gum.
Ang katam-is imong masinati
Anyag ang imong mabati.
Kon dugay na
Iluwa na na
Kay wala nakay matiti niana
Na-na sa baba na lang imo ana.

Letse! Gipapikit pajud sa lamisa.

Pero ayaw kabalaka
Sa ako pang gipahimulong kaganina
Ang kinabuhi murag bubble gum
Kay muabot ra angay na panahon
Ang tawong may dako nga kadasig

MUHAPIT

MUPUNIT

Og MUHUNGIT

Sa bubble gum
Nga gilukop sa imong na-na

Nga gikan kaniadto sa imong
maanindot na baba.

—
Si Angelito G. Nambatac, Jr. ay isang mag-aaral ng AB-English sa MSU-Iligan Institute of Technology.

Estoryahee

Poetry by | November 20, 2011

Maayong balita para sa tanan!
Duol mo diri aron inyong mapaminawan!
Masulbad na gyud ang problema natong tanan
Kay nagasubay na kita sa tul-id nga dalan.

Wala ba mo kamatikod?
Nga ang tanang pobre wala na gitamakan ang katungod?
Ang mga mag-uuma ug mga pesante dili na angay’ng moluhod
Kay ang tanang ani ug abot lunhay na ang pagkaapud-apud.

Naghinayhinay na pud ug kahurot ang mga salawayon
Kay ang atong kapulisan andam na pirme ug maalagaron.
Ang mga kawatan sayon nalang kaayo pangdakpon,
Ug ang mga pork barrel dili na kurakuton.

Padayon lang kita sa pag-export ug mga produkto,
Sila pud bitaw mohatag kanato ug sinako.
Mas maayo pud kung mangapil pud ta’g gawas
Kay aron ang kwarta mas sayon ug mas paspas.

Ligdong ang pagkabahin sa nasudnong badyet,
Kay gi-una sa gyud ang armas, bala ug bayonet.
Sa sunod nalang nang para sa edukasyon,
Makaya pa man siguro nila kung patas-an lang gamay ang twisyon.

Antos lang usa ta gamay kung mutaas ang kilo sa bugas,
Kay sunod bulan mo-roll back na man pud daw ang presyo sa gas.
Ma-antos pa man siguro ang bulad ug ginamos,
Mantiner usa kadiyot sa ginagmay’ng kapit-os.

Sa dili madugay, mo-asenso na gyud kita!
Kay ang dagkong mga nasud kanato nagabira.
Haduol na ang panahon nga sila ug kita mahimong usa na,
Ang atong pagka-uyamot masulbad na ana’ng taknaa!

—
Anneliese O. Lomboy was born in Agusan del Sur and studies at USeP.

An Old Manang on a Hot Afternoon in Cabrera Street

Poetry by | November 13, 2011

Old Manang
As my watch ticked three in the afternoon
I lay daydreaming, sweating on my bed.
The heat, tempting the corners of the room
biting my skin, getting me exhausted.
I put on my clothes and slowly walked out,
Watched the street with honking cars and tricycles
Passing by and heard tambays talk about
a bayot with big breasts and pierced navel
clinging to the arm of the white man beside him.
Craving for something to wet my mouth with,
I stopped at Hermo’s and got caught
by a young man’s melting look
driven as if by a lost question or a trance.
My thirst grew more. I wanted to bed him
and let the heat boil down my desires.
Yet as quickly as my lust grew, shame fell on me;
How crazy to let my lust feed
on this beautiful youth! My mean thoughts,
an ageless torture. Walking out fast, I
end up buying and sucking two salty hot orbs
of balut from a peddler, my mind
doomed by the hot, dusty, and tired afternoon.

—
Lyda May D. Sual is a BA English graduate of UP Mindanao.

Lysistrata

Poetry by | November 6, 2011

Only her
can stop him
from shooting
his gun.
If he does,
she’ll turn
into a log
hard and
unmoving
in bed,
her touch
rough like
old bark.
The

—
Orlando P. Sayman works as Job-Enabling English Proficiency Monitoring Specialist at Growth for Equity in Mindanao.

Bonsai

Poetry by | October 2, 2011

Editor’s Note: Last September 21, 2011, the Davao Writers Guild and the UP Mindanao Literary Society held a tribute to National Artist for Literature Edith L. Tiempo, who passed away on August 21, 2011. Writers gave tribute through reminiscences and readings of Tiempo’s poems. UP Mindanao creative writing students gave dance and musical offerings to honor her memory and legacy. Davao writer and scholar Macario Tiu read his Cebuano translation of Tiempo’s best-loved poem, “Bonsai.”

Bonsai
by Edith Tiempo

All that I love
I fold over once
And once again
And keep in a box
Or a slit in a hollow post
Or in my shoe.

All that I love?
Why, yes, but for the moment
And for all time, both.
Something that folds and keeps easy,
Son’s note or Dad’s one gaudy tie,
A roto picture of a queen,
A blue Indian shawl, even
A money bill.

It’s utter sublimation,
A feat, this heart’s control
Moment to moment
To scale all love down
To a cupped hand’s size.

Till seashells are broken pieces
From God’s own bright teeth,
And life and love are real
Things you can run and
Breathless hand over
To the merest child.

Bonsai
(Gihubad ni Macario D. Tiu)

Ang tanan kong gimahal
Akong pil-on makausa
Ug pil-on pag-usab
Ug itago sa usa ka kahon
O sa lungag sa usa ka poste
O sa akong sapatos.

Ang tanan kong gimahal?
Bitaw, para sa karon
Ug sa kahangtoran, kanang duha.
Usa ka butang nga sayon pil-on ug
Sayon tipigon,
Sulat sa anak o mabulokong
korbata ni Papa,
Usa ka karaang retrato sa batan-ong rayna,
Usa ka dakong panyo sa Bombay,
Bisan gani kuwartang papel.

Kadakong himaya
Usa ka kadaogan, kining gahom sa
kasingkasing
Sa matag takna
Nga pagamyon ang tanang gugma
Ngadto sa usa ka kumkom,

Hangtod ang mga sigay maoy mga
Buak nga tipaka sa sinaw nga ngipon sa Ginuo,
Ug ang kinabuhi ug gugma maoy
Tinuod nga mga butang nga imong
Idagan ug maghangak kang itunol
Ngadto sa usa ka bata.

Gab-’i / Night

Poetry by | September 25, 2011

Nagkikinain-kain ka ngani
nga pirmi ka man nasisidman?

Naabot ka kun nakakalakat na
iton lamrag.

Kapoy ka pirmi
kay ha pag-abot mo
nagdudulom iton kalarakan,
an mga bituon daw mga sada nga tak-om,
an mga hinimo han Makagarahom
natikang maghuring-huring
ha ira mga himangraw.

Pagal ka gad nga duro
hiton imo sudoy
kay ha imo pagkakaturog
naturo iton imo laway
ngada hiton mga dahon.

Hahapohapon ko iton imo bungkog.
Papakaturogon ko ikaw
tubtob nga umabot an
tigaman–an pangunat han sulhog
han sidlangan

imo na liwat ako
babayaan.

Continue reading Gab-’i / Night