Ang Akong Dakong Balak

Poetry by | September 9, 2012

Ang kinabuhi sa studyante pirte gayong pobreha
Mata og sayo, magbaktas aron lang jod maka skwela
Unya pag abot sa skwelahan, asa na ang maestra?
Sus! Tan-awa, una pa ko sa iya!

Paghuman sa tibuok hapon na studying
Gawas sa gate palit dayon juice ug saging
Kapait gyod sa panahon sige ko og wondering,
Pasagdii na lang kay ani man gyod ang graduating.

Niabot ang panahon, ako sige og drama drama
Kay ang mga requirements pirti gayong mahala
Dapat ako di mawad-an og pag asa
Kay kabalo ko ginuo nagtan-aw ra.

Sa kataposan niining akong balak
Maka graduate unta ning giahak
Hinaot pa untang dili ko makahilak,
Kon di ko man matapos daghan kong balak.

—
Si May Claire Anne Sy migradwet gyod sa AB Literature niadtong Abril 2012 gikan sa University of Southeastern Philippines.

Sa May Punoang Akasya

Poetry by | September 9, 2012

Gahapon …

Naa ko sa may punoang akasya
Naghulat basig moagi siya
Pero morag wala man jod siya
Siguro basig busy siya.

Karon …

Naa ko diri sa may punoang akasya
Naghulat basig moagi na jod siya
Hala! Tuara na jod siya!
Hay! Nakompleto ra jod akong adlaw tungod niya.

Ugma …

Moagi na pod kaya siya?
Basta maghulat ra ko niya
Diri gihapon sa may punoang akasya
Para mapalipay na pod ko niya.

—
Si Florie May Maslog bag-o lang migradweyt sa AB Literature sa University of Southeastern Philippines.

buot

Poetry by | September 2, 2012

bisan pa nag-atubangay tang duha
buot kong moatubang pa gyod nimo
buot tutokan pag-ayo imong pahiyom
buot gakson ang matag takna
ug kon mahimo pa lang
tukohan ang gaway sa orasan

apan wala na koy mahimo kon
buot nimong molingiw
ug sa imong paglakang palayo
buot ko na lamang pamuniton

imong nagkahanaw nga mga tunob

—
Kining balak ni Jessrel E. Gilbuena nga taga-Cebu maoy nakadaog sa unang ganti sa balak sa 2012 JY Balacuit Memorial Literary Awards, ika-19 nga Iligan National Writers Workshop, Mayo 14-18, 2012.

Mantsa

Poetry by | September 2, 2012

Gihugawan nimo ang akong puti na sanina,
gamit ang itom ug hugaw mong kamot.
Gigisi sa kapintas ang puti na sanina,
ang mga kambras nabilin gihapon.

Pilit nakong ginatanggal ang mga mantsa,
gitahi pod ang mga gisi.
Pero nabilin gihapon ang mga lakra,
morag uwat gikan sa naayo nga samad.

Mga mantsa ug hugaw na di matangtang,
maskin ikapila kuskuson ug sabonan.
Di na puti ang akong sanina,
mora nag trapo tungod nimo.

—
Si Niel Patrick Aguilando uska 4th year AB Literature nga estudyante sa University of the Southeastern Philippines.

Colorblind

Poetry by | September 2, 2012

The pain of past loves lost caused my eyes to close
Till you came into my life and made me see again
The different shades of green on grass and leaves
Peaceful blues filling the endless sky
Pure innocent whites on the clouds passing by
Different colors of people young and old
The full color spectrum my eyes could behold
But now that you’re gone the colors have turned grey
And I am closing my eyes again.

—
Jose Antonio Andres finished his AB in English from the Ateneo de Davao University in 2010.

"We no longer need to know war…"

Poetry by | August 26, 2012

we no longer need to know war

1

“We no longer need to know war the way you learned it, sir,” I said to uncle as I wheeled him out to the graveled path on the front yard, to give him his monthly haircut, to suit him up in his old jacket. He grumbled and cursed, and chewed what was left of his gums, squishy noises they made with his tongue. He took out a photo from the breast pocket, the only photo he had of them three brothers. The only photo he knew.

2

Now with pasty skin, camphor smell, and milky eyes, uncle saw my father cry once. It was in the photo. They had fought at the front line during wartime in the south. Eldest among the three, my father bent over by the window. The morning sun slanted high—perhaps mirrored—to the ceiling. Sunlight or artificial light, either way, the light gave no warmth in the hospital room, only the starkness of shadows, the nakedness of the shiny floor. My uncle had just kissed their youngest brother in his deathbed and covered his still pliant body with cloth. A journalist caught the scene and the photo ran in the newspapers, in magazines, through international news agencies, through the wires, through the web. It reached the heavens, but God did not care. Abroad, it won an award, while back at home, my uncle lost everything.

Continue reading "We no longer need to know war…"

Diksyunaryo

Poetry by | August 26, 2012

Pinilas mo ang bawat pahina
ng makapal kong buhay.
Naghahanap ng salitang madaling intindihin.
Marami ako niyan. Hindi mo lang pansin.
Nakatuon ka lang naman
sa mga bagay na mahirap wikain
o ispelingin.
Marahas mong winawaksi
ang pahina,
ng manipis kong kaluluwa.
Nagmamarakulyo.
Hindi mo lang alam.
Pasan ko ang mga titik ng mundo,
sa bawat katagang binibitawan mo.

—
Si Djamyla ay apat na taong nag-aral sa Ateneo de Davao University.

Mangga

Poetry by | August 19, 2012

Lisod dil-an
ang ginadili,
labi nang hubag
nga mangga nga naa
sa punoan ni inday. Nabuyod
akong panan-aw sa tumang kalunhaw
anang bambang bunga. Gidughit nako
ang mangga ug gisalo nako, aron di madaot
ang iyang kadasok. Gihinay gyod nakog panit
aron tibuok lang gihapon ang unod, ug gihiwa sa
kutsilyo gikan sa ibabaw padalus-os sa ubos, dayon
gidildil nako sa asin ug tuyo nga akong nakiriw sa su’d
sa iyang kusina. Gidimdim gyod nako ang lasa, ug
gasagol ang kaaslom ug kaparat sa akong dila.
Kada pisa nga hiniwa gikibkib ko ug gisupsup
puyra ang lubas kay pait. Kay morag bitin
kining makadiyot nga pista, mipiyong ko
aron tipigan ang kalami ning kalapasan.

—
He was a fellow at at the 1st Xavier University Writer’s Workshop, the 18th Iligan National Writers Workshop and the 27th Faigao Writer’s Workshop. He’s currently working in Cebu and still under the delusion that pigs can fly.