Isang pangkaraniwang gabi, ilang taon ang lilipas, hihiga siya sa kama at saka haharap sa puting dingding na kinulayan ng alikabok at dumi ng insekto, at pagkatapos, dahan-dahan niyang yayakapin ng mahigpit na mahigpit ang unan, pagdidikitin ang kaliwa at kanang paa, at saka bubuntung-hininga. Alam niya sa sariling hindi ito ang huling beses na mararamdaman niya ang pag-iisa, marahil bukas, sa susunod na araw, sa susunod na linggo, sa susunod na taon, at hanggang sa susunod pang limang taon, hihiga ulit siya sa kama, haharap sa puting dingding, yayakapin ang unan, pagdidikitin ang kaliwa at kanang paa, bubuntung-hininga, at saka mararamdaman ulit ang paglukob ng pag-iisa at kalungkutan. Ilang saglit pa, ibabaling niya ang tingin sa kisame, at pagkatapos, bahagyang babalik sa naunang direksyon nang pagharap sa dingding, muli niyang ipipikit ang mga mata, itatago ang lahat, ang lahat-lahat sa dilim: mukha, pagnanasa, at katawan.
20 Nobyembre 2019
Salit-salitan ang sigaw ng mga demonstrador sa Central Park sa Hong Kong nang bumaba sila sa sinasakyang taxi upang hanapin ang kinontratang tour guide na maglilibot sa kanila sa mga attractions sa lugar. Sa hindi kalayuan sa estasyon ng MTR, nasulyapan niya ang isang lalaking tila pamilyar at hindi pamilyar sa kanya. Nasa 5’6” ang taas, kayumanggi ang kulay, may pagka-singkit ang mga mata, at katamtaman ang pangangatawan. May pagkakatulad ang hitsura ng lalaking demonstrador kay T— kahit na halos dalawang taon na silang hindi nagkikita matapos tuldukan ang hindi malamang ugnayan. Mag-boyfriend, magkarelasyon, mag-uyab, mentor-mentee relationship, bestfriends, friends with benefits, o mga tao na pinagbuklod ng pangungulila at pagkatapos ay nagkapalagayan ng loob na humantong sa tila direktang ugnayan ng kani-kanilang mga pagnanasa at pagkatapos ay maaari nang magpanggap bilang mga estrangherong walang panunugutan sa isa’t isa.
Dati niyang estudyante si T— sa isang GE subject kung saan propesyonal naman ang kanilang relasyon. Kung tutuusi’y nagsimula naman talaga silang mag-usap at lumabas-labas pagkatapos ng semestre kung kailan nawala na sa kanila ang bagahe nang pagkikita araw-araw bilang teacher at estudyante. Tahimik lamang si T— ngunit sumusundot-sundot ang pagkapilyo sa tuwing silang dalawa na lamang ang magkasama.
“Nasaan ka?”
“Nasa puso mo!”
“Magkikita ba tayo mamaya?”
“Kung kakantahan mo ‘ko ng ‘Photograph’ ni Ed Sheeran.”
Natutuwa siya dahil tinuturuan siya ni T— ng mga bagay na hindi masyadong pamilyar sa kanya tulad ng “slr” bilang “sorry late reply” at ng “huehuehue” at iba-iba pang emoji at memes na patok na patok sa Generation Z. Hindi lamang siya sigurado kung natutuwa rin si T— sa tuwing pipilitin niya itong manood ng mga pelikula ni Lino Brocka tulad ng Insiang, Bayan Ko: Kapit sa Patalim, at Orapronobis. Sa tuwina’y nahuhuli na lamang niyang humihikab si T— at tila walang gana na tinatapos na lamang ang pinapanood. Kung minsan, pakiramdam niya’y napipilitan lang din si T— na makinig kay Alanis Morisette dahil hindi raw nito masakyan ang angst. Kung sa bagay, lumabas ang album ni Alanis na Supposed Former Infatuation Junkie sa taon kung kailan pa lamang siya isinilang.