Alang Kang Matet Nga Tagakaulo

Poetry by | June 14, 2021

(ang “kolu”mao ang “watershed” sa sinultian sa mga Tagakaulo)

ikaw Matet ang kolu.

ang imong panlantaw
sa inyong pagkatawo
sama sa katin-aw
ning tubig sa suba

labaw nga mulutaw
ang kaanyag
sa pinalanggang kultura
ug kaanindot
sa kaagi sa mga Tagakaulo

ang imong pagbarog
maoy punuan
dili daling matay-og;
mga ugat nga
hugot ang pangupot
sa yutang natawhan.

imong espiritu
daw ning huyuhuy
nanghapuhap

dala mo
ang gininhawa
sa mga katigulangan
duyog maoy kalinaw.

ikaw, Matet
ang kolu.

tinubdan
sa kinabuhi.


Krishna Mie is a social science teacher and a visual arts hobbyist. She also writes from time to time to find solace and solitude.

Akong-kasing-kasing

Poetry by | June 14, 2021

Ang akong kasing-kasing murag balay
ang pultahan dunay anay, sa bintana
ang hinalay, naglaray.
Sa sulod, ang kusina napuno og siomai,
ug ang mga kwarto, sumpay-sumpay.
Isa kay Nanay, isa kay Tatay, isa
kada igsuon nga nag-iyahay sa ilang mga ampay.
Ubay-ubay pud ang gatambay.
Duna akong miga nga way panudlay,
among silingan nga ang kilay permi di magpantay,
si Melay, si Kakai, akong pag-umangkon si Kikay, si ante Tetay
nga way undang ang pagpamaypay,
si Angkol Bokol nga conscious sa hinapay,
si Blanca nga si’g panghipos, panglabay,
si Manny nga di mukaon og gulay,
si Tisay nga ‘pag masuko tubuan og sungay,
si Ser Bem nga si’g baklay,
si Madam Tess nga nay sakit sa atay,
ug ang among iro nga perte kalipay,
bisan pa’g ang kawatan tu-a na, nag-babay.
Hay, asa pa mahapsay ang akong kasing-kasing?
Maglagot ko, magsindi ko’g lukay!
Pero wa ko’y pagmahay, ilabi na
Kung tanang namuyo sa balay
kalit magkantahay,
bisan dili sabay-sabay.

 


Mie Luna writes poems and stories for children. She lives in Davao City.

Tungang Gabii sa San Pedro

Poetry by | June 7, 2021

Sa di pa mutikang kining mga tiil sa orasan,
tagbawon sa kilom-kilom ang dakbayan
sa akong nabatian, makabungol kining kampana
sa matag bagting niining hinagubtob sa dughan.

Kon ngano wa pa ko makauli, di ko kaingon.
Basin imong kalimutaw ang mga posteng
akong malabyan: gasidlak-sidlak, ginasubay
ang dalang hagbay rang gibusdik
sa akong mga kasaypanan.

Kon ngano sige ko’g kasaag, di ko kaingon.
Basin imong tutunlan ang dalan kon asa
ang mga buot kong ibutyag alang kanimo
nagkaguliyang ra sama sa mga sakyanan.

Apan, inig hunong nako sa kanto,
magpabilin ang kahait sa kadulom
nga hagbay rang gibaid
sa atong kagahapon.

Nanirado na diay tanang tindahan.
Ug gikandado na sab sa kahilom
ang akong mga gibati alang kanimo.

Nakauli nako.

 


Ivan Ridge A. Arbizo hails from Davao City.

Notebook

Nonfiction by | June 7, 2021

Gamit ang notebook sa among panahon. Kini uban sa mga butang nga amo gayung isulod sa bag nga bala-balahon ngadto sa eskwelahan ug pauli. Makahinumdom ko nga init-init pa ang akong notebook sa akong una nga subject human sa matag buntag nga pagpanghinlo.Tungod kadto sa pagdap-ig sa balonan nga nagkupot sa akong paniudto.

Matag subject sa eskwelahan nagkinahanglan ug notebook. Kabahin na ang pagsulat sa among notebook sa among adlaw-adlaw nga gimbuhaton—usahay katunga sa panahon, usahay sab sa tibuok oras sa among klase. Ang katong naay pinakanindot ug agi maoy mag-una sa pagsulat. Mao bitawng ginganlan namo siya’g board secretary kay mao ni iyang papel. Dali niyang kurisan ang isig ka kilid sa blackboard hangtud kini mapuno. Ug sa dihang mapuno na kini, mobalhin siya sa pikas blackboard ug didto na usab magpadangat sa iyang walay puas nga pagdukdok.

Dili laay ang pagsulat sa notebook sulod sa klase. Lingaw hinumdoman nga kami murag mga lagong nga magbalhin-balhin sa isig ka kilid sa klasrum, magtabi, magsinikohay, magsininggitay kay naay nagsalipod nga dakong ulo sa atubangan, apan hilom sa kinatibuk-an kay nagkapuliki ug apas sa tigsulat. Talagsaon ra sab sa amoa ang dili magsulat kay isa man gyud nis mga susihunon sa among mga maestra inig abot sa tinggrado.

Dako akong pagtuo nga sama sab niini nga mga kasinatian ang gidak-an sa akong mama sa dihang siya nag-eskwela pa. Apan dili parehas sa among naagian, siya ug ang iyang magulang naay taas-taas nga baklayon gikan sa ilang gamay nga yuta sa bukid nga karon bag-o lang nahalin. Sama siguro siya kahinay molakaw niadtong gamayng bata nga nagbala sa iyang dakong bag nga akong nalabyan sa karsada usa ka buntag, unya diay pagkahapon mipabuhagay sa iyang kasiaw uban sa panon sa mga sama niyag edad sa ilang pagpanguli, gawas nga mga balili ug mananap ang sagad niyang mahimamat sa dalan nga nagliot ilalom sa kagulangan kaniadto. Dako siguro niyang pasalamat sa mga rebelde nga maoy hinungdan sa pagkahalin sa ilang mga kabaw ug sa pagbakwit nila padulong duol sa highway.

Among mama ang among magtutudlo sulod sa balay. Siya ug ang among lola ang mag-agak namo sa paghimo sa among homeworks kaniadtong gagmatitoy pa mi. Magbasa mi ni mama sa textbook sa English. Kauban sab mi ni lola pagsulbad sa mga problema sa kwarta nga gipabalon sa akong maestra sa Math. Inig kabuntag mamangon mi sa akong mga igsoon human sa napulo ka damgo sa usa ka mahinanukon nga gabii. Magdungan mi ug pangaligo sa karaang goma nga tab, samtang ang init nga pamahaw ug adlaw-adlaw nga gatas nagpaabot na sa kan-anan. Unya malibang. Unya manutbras. Tanan ilalom sa ilang makanunayon nga pag-atiman.

High school na mi nakamatikod sa ilang dakong pagpangandam aron kami magtubo nga himsog ug naay kahibalo, gikan sa ilang pagduol sa lainlaing utanganan alang sa adlaw-adlaw nga panginahanglan hangtud sa pagpamalit ug school supplies duha ka bulan sa dili pa ang ting-enroll. Magtubo man sab gud ang mga presyo inig abot sa Hunyo, gawas nga mag-aginod ang linya sa mga tawong maglumba ug bayad. Nag-una sa lista ni mama ang notebook para sa kada subject namong upat, ug ang usa ka rolyo sa yarn nga iyang ipuli sa spring nga naghawid sa mga palid aron mahimo kining pulido ug lig-on sa pagsugakod sa usa ka tuig nga pagkuriskuris. Hinay-hinay niyang tahion ang kada notebook sa iyang bakante nga oras sulod sa balay.

Daghang siaw sa eskwelahan. Daghang bulas ug sugilanon kabahin sa umaabot—mga panghupaw nga unta dili gayud matungnan nga mamaestro kay lagi budlay na ang pag-atubang sa blackboard human sa daghang tuig nga pagsulat. Usahay naay manghagit ug sumbagay sa kilid-kilid agig pagpaila sa ilang gimanggad nga kaisog. Ug kini usab kabahin sa talagsaong kalisud ug kalipay nga anaa sa pagtuon, ug sa iyang nag-inusara nga pamaagi sa paglutas. Usahay naay mawad-an ug notebook, ug milagro nga kadto mangakit-an dis-a ulahing gihipos sa tag-iya human sa pipila ka adlaw sa wala pa ang exam. Apan wala ni sukad mahitabo nako kay naay dakong timailhan nga dili mabulag sa akong sinulat, nga akong gidala-dala kaniadto sulod sa akong bag nga nag-alisngaw sa kainit.
kaniadto sulod sa akong bag nga nag-alisngaw sa kainit.

 


Dodong Isco is a visiting lecturer at JHCSC, San Miguel, Zamboanga del Sur. He has just received his job order for DepEd. He was born in Buug, Zamboanga Sibugay.

Miaging Gabii

Poetry by | June 7, 2021

Samtang matulog na ta
Gisaka nimo imong mga kamot ug nangutana ka nako
Kon itom na ba imong mga ilok
Sama sa lubot sa kaldero nga atong ginalung-agan
Nagpahiyom ra ko ug milingo

Kay wala man ka matagbaw sa akong balos
Gibira nimo imong biste paibabaw ug gipakita nako ang itom nga linya
Nga nagdagan sa imong tiyan ug gigiya akong mga tudlo taas niini
Nga daw nagsusi og mga detalye sa mapa
Nangutana ka kon butod na ba ka kaayo sama atong
Nakita nato nga kamprag sa kilid sa dalan katong takdol ang bulan

Unya giliso nimo imong ulo pakilid ug nangutana kon
Mobalik pa ba imong liog sa karaang pagkahamis ug pagkapution niini
Naningkamot ko og pugong sa akong panghuy-ab unya nakita nako nga
Mibaliskog imong mga kilay timailhan nga nairitar na ka
Pero kalit lang nawala imong kasapot ug miingon ka nako
Nga nakabati ka og gaan nga sikad


Paolo Andreo M. Sandalo is a big fan of music, cartoons, pop culture and his wife, Taps. He spends his weekends doing the laundry and looking up recipes online.

Ang Susunod na Katawan

Poetry by | May 31, 2021

Isa kang potograpo sa harap nitong bangkay
na nakahimlay sa eskinita. Paanong tumitimo

ang igkas ng bala sa iyong kalamnan
gayong di iyo ang katawan?

Sapong-sapo ng apertura ng iyong kamera
ang dilat na mga mata. Alam mong alam niyang

wala mang magtangkang tumingin,
may gimbal sa mga matang hindi naisasara.

Buong-buo mo itong kukunan,
masisipat maging ang hindi mo nais makuhaan.

Sisilip sa lente ang kanyang huling anino.
Magtatagpo kayo nang mata sa mata.

Lalagos ang kanyang titig
hanggang sa iyong buong kaluluwa

at wala ka nang maipagkakait pa.
Taliwas sa iyong pinaniniwalaan,

may sariling katawan ang anino
na walang lalim at babaw. Isang silid

ang kanyang balat—patutuluyin ka niya
at bibigyan ng listahan.

May naghihingalong pangalan sa kung saan.
Ipakikiusap niya:

Kunan mo silang lahat ng larawan.
Unahin mo ang kanilang mga mata.

Leo Cosmiano Baltar studies BA Journalism at the University of the Philippines in Diliman. Their articles can be found in Tinig ng Plaridel, while their poems have appeared in The New Verse News, Hong Kong Protesting, Voice & Verse Poetry Magazine, and elsewhere. They hail from Sultan Kudarat, Mindanao.

Kamatayon

Poetry by | May 31, 2021

alang kang K.J.T

ang gimapa sa mga bun-og nga nadawat
sa usa ka sipi sa saging nga nagpungko
ibabaw sa taya-ong kaldero.

kini ang gitutokan sa nikaging nga butiki
gikan naipit sa pultahan o di ba kaha
ang mga listong naghikog sa halayan.

apan, kini sab baya ang kandilang natunaw
diha sa sam-ang sa imong dughan; ang luhang
hangod karun, namintana gihapon

dinhi sa akong mga mata.


Ivan lives in Davao City

 

 

Ako

Nonfiction by | May 31, 2021

báyot n. 1 sissy¹. 2 male homosexual².

source: A Dictionary of Cebuano Visayan, by John U. Wolff


¹ Gisumbag ko ni Papa kay hinhin daw ko molihok. Ana siya di daw kini angayan para nako nga iyang bugtong anak nga lalaki. Unsa na lang daw ingnon sa iyang mga kompare (nga mga palahubog ug bahog ilok)? Maayo na lang dawat ko ni Mama. Unsaon ba uroy pagpagahi og nilihokan oy? Wala man nako na tuyo-a kon ganahan ko molakaw pina-Pia Alonzo Wurztbach ba. Ay, Catriona Gray diay.

Idol jod nako na sila ay. Kabalo ko sa akong kaugalingon, nga pareho nila, aduna koy kapadulngan sa akong kinabuhi. Silver lining ba, matod pang Catriona. Nga dili lang matanggong akong kinabuhi isip mamaligya-ay og bulad sa Cogon. Not that I’m complaining, apan naa pay mas dakong mahitabo angay para nako. I could feel it! Nga akong pangandoy nga mahimong English teacher mas mohatag og kahulogan sa akong kinabuhi. Dili lang para nako, para pod sa akong matudloan puhon. Pak! “Beauty with a purpose” ba! Ganern!

Apan si Papa mga boxing man nuon ang ipatan-aw nako oy. Dapat daw pareho kong Manny Pacquaio kagahi. Para niya, kini daw ang sukdanan sa usa ka lalaki. Frustrated boxer daw jod si Papa ingon pang Mama. Iya daw jod ning pangandoy atung bata-bata pa siya kay kini daw ang moluwas kaniya sa kapobrehon, apan wa madayon katong nag-ila silang Mama. Mao nang makahunahuna pod ko kon mao ba ni ang rason ngano masumbagan niya si Mama inig mahubog siya. Magawas kaha niya sa pagsumbag ang kalagot sa mga wa madayon nga mga pangandoy? Pamaagi kaha niya kini aron mas mahilwas niya ang kapait sa kinabuhi pamaagi sa mga bugno sa bukton ug paa ni Mama?

That’s why, I never glorify the violence in boxing. Yesss! Kasugakod akong English noh? Of course, I’m both beauty and brains! Charot! Bitaw, mao nga naningkamot jod kong makahuman sa kursong AB English para mapadayon nako akong pangandoy. Reading Roland Barthes by day, selling bulad by night ang drama, sizt! Kon kinahanglan nako antoson ang baho sa bulad nga mopilit sa akong uniform kada magbantay ko sa among pwesto samtang gabasa kog libro, antoson nako, apan dili nako maantos ang pagpasakit ni Papa kang Mama.

Niabot ra jod ang panahon nga ang pagbinat nako sa respeto para kang Papa, sama sa usa ka lastiko, naputol na. Ug kabalo ang kinsa may nakasinati sa pagbugto sa lastiko nga aduna kini pataban nga kasakit.

“Mga yawa! Wala na sa’y kwarta?” ingon ni Papa nga nanimahong RH (Red Horse). Wala mitingog si Mama. Nagpadayon si Mama og hugas sa kusina.

“Amang man diay ning akong mga kauban aning panimalaya! Animal!” miduol siyang Mama ug mi-aksiyong birahon iyang buhok.

“Tistingi!” misyagit si Mama ug gitutok niya ang kutsilyo kang Papa.

Sa unang higayon nako nakita ang kakurat ug kahadlok sa mga mata ni Papa nga wala mamilok. Mora siyag nakakita’g aswang. Katong higayona ra pod nako nakita ang mga ugat sa kamot ni Mama nga milatay morag halas padulong sa kutsilyo nga gikaptan niya og pag-ayo. Gapangurog iyang kamot apan dili sa kahadlok, kon dili sa kasuko—kasuko nga dugay na niyang gitanom sa iyang dughan sa mga tuig nga minglabay. Iyang mga mata napuno sa pagmahay ug pagdumot nga mingdagayday pinaagi sa iyang mga luha.

Sa unang higayon pod nako nakita mihilak si Mama. Morag gikumot akong dughan. Wala ko kabantay nangurog na diay akong kinumo. Ug dadto nako nailhan ang akong inner Darna. I knew I was more than just that stunning beki selling bulad in the market.
Mipaspas ang pagpitik sa akong dughan nga mora bag mobuto ko. Ingon ani pod seguro si Narda inig mo-transform siya og Darna noh? Midagan ko paingon kang Papa ug gisumbag iyang namulang aping tungod sa kahubog. Nahapla siya sa salog. Dili lang ko segurado kon sa kakusog kaha to sa akong sumbag o sa iyang kahubog, apan katong gabhiona segurado ko nakita na niya ang gipangitang kagahi nako.

² Bayot ko apan dili ko talawan.


Gilford was a student of the BA English (Creative Writing) of UP Mindanao, and now he is currently taking up his graduate studies in history at UP Diliman.