Spelunking

Poetry by | September 20, 2021

and then
after a short
ceremony
a mouth
of stone
devours
a man
with a gas
lamp.


Raul G. Moldez writes from Cagayan de Oro City, Philippines. Author of two collections of poetry, A Day in a Poet’s Life and Other Poems and Mga Taho Gikan sa Akong Uniberso, his works have appeared in Philippines Free Press, Philippines Graphic, Philippine Panorama, Sunday Times Magazine, Crowns and Oranges, Kinaadman Journal, Bisaya, Sunstar Weekend, Homelife, Ani Literary Journal, Bituon, Dagmay, Tinubdan, Red River Review, and Sentinel Literary Quarterly, among other publications.

Stay Aswang Stay

Poetry by | September 20, 2021

They were deities of a dying age,
once revered for their beauty and power.
The town shaman was chosen as their gauge,
they danced for rain, healed, nurtured each other.
Then the Spanish priests came to preach Jesus
to subjugate, take over land, and rule.
The villagers fought back, raw and vicious.
Their priestess was turned as the devil’s tool,
kapre, mantianak, manananggal.
Showed up in the night to scare everyone.
The tales of woe fringed on the magical,
smeared with blood, paranoia, hate, bar none
The aswang’s life and voice need to be heard,
fluid and immortal, with rights assert.


Joseph Mendoza is born from Davao. He took up BS Creative Writing in SFSU. Once from Berkeley, now residing in Davao City. He likes tennis, beaches, Italian food and a coffee junkie.  He has self-published two books of poetry. Some of his poems are found at  joegasparauthor.com.

Life

Poetry by | September 20, 2021

is a line
linking years. And

in between, these
minor lines exist:

A line that brings
power to the house.

A line that carries
water to the sink.

A line that gives
breaking news.

A line that allows you
to hear your sweetheart

from afar.
Lines that help

fortune tellers
predict the future.

Lines that are written
on the forehead by time.


Raul G. Moldez writes from Cagayan de Oro City, Philippines. Author of two collections of poetry, A Day in a Poet’s Life and Other Poems and Mga Taho Gikan sa Akong Uniberso, his works have appeared in Philippines Free Press, Philippines Graphic, Philippine Panorama, Sunday Times Magazine, Crowns and Oranges, Kinaadman Journal, Bisaya, Sunstar Weekend, Homelife, Ani Literary Journal, Bituon, Dagmay, Tinubdan, Red River Review, and Sentinel Literary Quarterly, among other publications.

My dad said he wanted a second chance

Poetry by | July 12, 2021

It was a kiss on my burden.
I played the fool on this nectar settling on his lips
as he promised to get rid of the cigarette between his fingers.

Each year I wrote letters and birthday cards I can never send,
the address missing on the envelope.
The ink’s slowly fading
but the letters remain at the back of my bookshelf.

I learned cells replace themselves every seven years,
only found out about it on the eighth year he’d been gone.

I’ve read it takes four years to forget,
to heal from a loved one’s passing,
but each passing year
it feels the same for me.

I still sleep in the clothes he used to wear—
the plaster to my scars,
the concealer to my make-up routine—
but I’d wake up and realize

the warmth I will never feel again,

the light I lost.


Laurie D. Valdez is a 2nd year creative writing student of the University of the Philippines Mindanao. She is from Malaybalay City, Bukidnon.

Boys Can Wear Pink

Poetry by | July 5, 2021

Boys can wear pink
With socks up to the thighs
Wear anything you want,
It should be no surprise

Boys can bake cakes
And do garden work, too
Be feminine, be affectionate
Whatever suits you!

Boys can show weakness
Machismo is a myth
Go and cry when you want to
These emotions exist

Boys can like boys
And hold hands with them, too
You can choose your own gender
There’s more than just two!

Boys can do this
And boys can do that
The norms cannot dictate
How boys should really act

So the next time someone asks,
“What’s with that outfit, Paul?”
Just say “Boys can wear pink,
There’s no problem at all!”


Raphael Luis Salise is an incoming 4th year student of the BA English-Creative Writing program of UP Mindanao. He has been a fellow to the Davao Writers Workshop.

OK-OK

Poetry by | June 28, 2021

Okay ra na. Mawala ra ning
pandemya. Basta mag-ampo ta
kanunay kang Lord. Ayaw nag pangutana
kon kanus-a kutob ta magluklok
sa panimalay. Okay ra lagi na.
Agwanta lang mintras nayagaw pa
ang mga halangdon nga maka-porsento
sa atong buwis. Aynag palag parehas
sa mga tawo nga nagbagutbot sa gobyerno.
Okay ra na, basta ayaw paminawa
ang kasaba diha sa balita. Pek News na
kon puros negatibo! Hunahunaa nga buhi pa ka.
Pagbantay-bantay na lang anang birus
ug pasagdiha ang mga dinakpan ug gihikawan.
Okay ra na. Pasalamat lang ni Lord
nga naa pa kay ikagasto. Pag-Tiktok nalang
kaysa mabulabog sa mga nag-aligutgot ngadto
sa nag-manyanita. Maypa magdagkot kag dolomite
unya ihithit kini sa pinunit nga tambutso.
Pakapini dayon og kerosene para mental health.
Okay ra na. Pagpuyo lang diha kaysa malakip ka
sa statistiko sa nagkasakang mga kaso sa nagsakit
ug nangapanaw. Kon duna kay angay pasanginlan,
kadto nangaipit sa kapit-os kay sigeg gawas-gawas,
labi na tong gapatagad sa ilang plakard.
Okay ra na. Sala bitaw nga matawo og kabus
matod pa ni Santo Bo Chanezs. Iya-iya lang ta
sa pagpaningkamot. Sa sigeg bagutbot,
ingnan pa lang salot, terorista o komyunista.
Okay ra na. Pati ang hinungdan nga naabtan
tag pandemya—gumikan sa Amô nga gatila
ug gatsupa sa dragon sa Tsina—malubong ra
gihapon sa kalimot. Okay ra gyod na, basta
tumani lang ang yawyaw sa Amô sa Palasyo
susama sa atong pagbinut-an kang Tatay God.
Tan-awa imong mga idol nga silang Mocha,
Maharlika, BanatBy, Badoy, Thinking Pinoy
ug Sasot. Nagpahayahay sa ilang lawak.
Gabulatik sa kamaayo ni Tatay Amô,
daw gatsupa sa iyahang lagay diha
sa mikropono nga ilang gisibya-sibya.
Ilaron ra ka anang mga doktor ug iskolar
sa nasod. Aynag palag ni Amô, Baboy,
ug Tiki sa Palasyo. Magpatoo lang
sama nilang Senado Sotsot, Gago, Boto
ug uban pang sipsip sama ni Sekretaryo
Kiki da Turd. Okay ra na, basta pagluhod
diha sa inyoha ug pag-ampo. Ma-okay ra lagi ta.
Timan-i gani, inig hanaw sa pandemya,
mag-party-party ta sama sa manyanita
ni Tubol Desinas, ang berdugong butakal.
Apan sa higayon nga mangamustahay ta
sa usag-usa aykog pangutan-i
kon tawo pa gihapon ta.

***
Lolot  S. Pana-ad is a freelance SEO writer based on Mindanao.

Sa Mata ng Manlalakbay

Poetry by | June 28, 2021

Kinukumutan ng mga ulap ang kabundukan
Gumagalaw na sa parang ang magsasaka
Matatayog ang mga punong sumasaludo sa pagsikat ng araw
Dahan-dahang minumulat ng kalikasan ang pusong dayuhan sa ganda ng lupang tinubuan

Sa isang poso, masayang naliligo ang mga mama
Tanging saplot ay mga korto,
mga ulo’y nababalot sa bula

Sa mga kabundukan, matagal ng nakatago
ang mga gintong aral
Pilit inuungkat ng diwa ang maririkit na alaala

Hayaan na munang ang damdamin ay maglakbay
Hayaan na munang sukatin ng mga mata ang haba ng bughaw na langit
Hayaan na munang sukatin ng musika ang layo ng iyong destinasyon

Minsan lang dalawin ng tula ang iyong diwa
Huwag ibulong sa hangin ang mga salita
Iukit sa pahina ang mga dasal
Habang ikaw ay patungo
sa may dakong walang kasiguraduhan.


Rhealyn Callao Pojas is a writer based in Davao City.

Bagyo

Poetry by | June 28, 2021

Ilang mga hapon na ring humahagulgol ang kalangitan.
Nilalamon ng mga halamang uhaw
ang bawat buhos
hanggang sa mapatid at maubo sa dami.

Nakatingin lamang ako.

Ninanamnam ang mababagsik na patak
at malalamig na pag-ihip.
Hawak-hawak ang mainit na tasa ng tsaa. Kasabay nang bawat paghigop
ay ang pangungulila
sa misteryong hindi mapagtanto.

Napatingin sa Mama ko.
Pag-ibig ang nasilayan.

Mahinang nag-uusap sina Papa at Lola.
Pag-ibig ang narinig.

Napalilibutan ako ng pagmamahal.
Isang uri na kailanma’y hindi mababayaran. Sa kahit anong paraa’y hindi matutumbasan.

Nabubuhay ako sa pagmamahal.
Nilalanghap at dinadanas sa araw-araw.
Mula sa simula
at sa darating
na huling pagsilip ng liwanag.

Subalit

Tila inaasam pa rin
ang ‘di mawaring
matalik na misteryo.

Siguro’y hihintayin na lamang—
paglipas nitong bagyo.


Si Eric Michael ay nagsusulat mula sa pagitan ng liwanag at kadiliman ng Iligan.