Bituon

Poetry by | September 15, 2013

Sa kasamtangang ako galantaw sa kalangitan,
Aduna ko’y nakita nga bituon nga nagdilaab
Ang siga niini nagahatag ug suga’g kahayag
Sa ngingit ug ngi-ob nga payag.
Ako nagalingkod sa ilalom sa kahoy sa mangga
Gibuswak ang akong gibati nga nag inusara
Naghinulsol, nangutana sa akong kaugalingon
makab’ot ko pa kaha ang mga nagsidlak-sidlak nga bituon?
Pila na kadekada ang nilabay
Apan ako nagpabilin nga usa ka alalay
Usa ka sulugoon diri sa bukid ni tatay
Ako nalang hikalimtan ang akong mga damgo nga gianay.
Kalisud mahimuyo kung ikaw wa’y alamag,
Sa kalibutan, wa ka’y mahatag
Unta usa nalang ko kalanggam arun ako makalupad
Makalugsong sa layong dapit, manimpad.
Bisan paman sa kalisud sa kinabuhi
Bisan paman ug akong dalan hiwi
Ako nagatuo, nga makab-ot ko ang bituon
Nga maghatag ug kahayag sa akong kaugma-on.

—
Jimmy G. Balane studies literature at the University of Southeastern Philippines.

Ang Hulagway sa Pagbagutbot

Poetry by | September 15, 2013

Nag-apura ang mga manok ug pamukaw
Ngitngit ang palibot, wa pay adlaw
Alingugngog. Pirte kasaba
Pero way mupildi sa akong amo ug iyang baba
Ang adlaw sa langit nagsiga sa kalagot
Iyang kainit sa akong lawas nibalot
Ang uban hayahay tungod sa akong pagpaningkamot
Ako intawon galumbaanay ang dagkong singot
Wa ko kapugong sa akong luha
Sa dihang mitulo sa akong paghuna-huna
Gikapoy na gyud ko!
Natawo nga pobre, sala nako?
Abuso ang gahum nga gara
Abuso labi na sa mga nag-inusara
Hagbay ra! Hagbay ra ang pag-antos!
Hapit nako kaunon aning yuta! Ug iyang pwersa nga gahigop paubos!
Ang kagahapon, karon, ug sa umaabot
Wala tingali, wala’y paglaom na makab-ot
Kaning bukid na akong ginatindugan
Unta ang mga tanom, sa mga sunod na henerasyon mapuslan
Hantud sa mawala sa kalibutan, tawgon ra nga “Mag-uuma”
Pero unta ayaw kalimti ang akong serbisyo ug gugma
Sugaton kaya sa akong mga anak ang kaugmaon?
O basig muutro ra pud hantud sa mga sunod na kagabion
Pirteng hanapa sa dalan ngadto sa kabaghu-an
Pilay pusta wala na ni kahumanan
Wala koy lain kapadulungan…
Wala koy lain…
Wala koy…
Wala…

—
Si Rhea Joyce Semillano, 2013 gradweyt ug BS Information Technology sa ADDU.

after ee cummings’ l(a

Poetry by | September 15, 2013

by Darylle Rubino

(loneliness)
the leaf fell
(despair)
and left to wither
in sun and rain.
(moving on)
comes a flood
washing it off
to darkness of sewers,
(a journey)
then to unnamed
rivers, to unknown banks.
(death)
upon clay soil,
it’s breaking, melting,
disappearance:
untold and unheard of;
(peace)
on which a tree stands
shedding off more
loneliness.

—
Darylle Rubino is a graduate of BAEnglish (Creative Writing) from the University of the Philippines Mindanao.

Meya's Secret

Fiction by | September 8, 2013

Meya knows her Mama likes secrets. Every day after school, her Mama would tell her a secret after she finishes her homework, or when she gets a good grade in school. Her Mama would hide it for Meya to find— in the refrigerator, under Meya’s books, or in the fruit basket. Today, it was another chocolate bar. She found it stuck in their red flower vase, and she jumped. It was bigger than the one she found last Tuesday!

Meya ate the bar with joy and ran fast to her mother who was making something in the kitchen. “Mama, Mama, do you have more secrets?”

“We all carry them curled in our hearts, darling, like sleeping cats. You have yours, Papa has his, and I have my own things to keep.”

“But I don’t know mine,” Meya said.

Continue reading Meya's Secret

Espresso

Poetry by | September 8, 2013

Trembling fingers hold
This brimming cup.
Coffee staring blankly.
Mirrored silence.
Bitter taste invades.
My tongue, no longer
Tastes. Scent of bliss
Lingers in my veins.
I drink too soon, cup
Upends, its contents
Spilled in my lap. Reflected
My soul and my heart.

—
Joseph is a 3rd Year Biology student at the Ateneo de Davao University.

Hanap Buhay sa Gabi

Poetry by | August 25, 2013

Sa gabing dapat tulog
ay nagbabanat ng buto.
Dahil minuto’y ginto
sa nagsasakripisyo.
Kaya kinaumagahan
nagmumukhang tamad.
Mata’y ‘di mamulat
sa liwanag ng araw.
Ngunit ‘wag pong husgahang
may sakit ng katamaran.
Porke katawa’y nalatag
sa higaang inaasam.
Sadyang buwis-buhay lang
ang gabing kabuhayan.
Nang ATM malagyan
ng nangangailanagan.

—
Frank David Bayanon is a student of the University of Southeastern Philippines-Mintal taking up Public Administration.

Si Jun-jun og Iyang Baril

Poetry by | August 25, 2013

Si Jun-jun gipalitan og bag-ong baril-baril sa iyang papa.
“PPSHAW! PPSHAW!”
Lagsik-lagisk laway ni Jun-jun
Syagit-syagit niya gawas sa balay.
Tanan di niya gusto, iyang barilon.
Gibaril niya ang iring kay banha magmeow-meow,
gibaril niya ang iyang manghud kay di manghatag og ice candy,
gibaril niya ang iyang silingan kay di magpahiram og trak-trak.
“Unsa gusto nimo pagdako?” nangutana iyang papa.
“SUNDALO!” syagit ni Jun-jun.

—
Glyd Jun Arañes works as a research assistant at Philippine Women’s College of Davao. He was a fellow at the 2010 ADDU Writers Workshop and the 2011 Davao Writers Workshop.

Ang Baboy sa Akong Damgo

Poetry by | August 25, 2013

Kita ko’g kulungan nga mura’g kwarto apan walay sulod
Bantog ra! ang baboy anaa sa akong likod
Hugaw ug baho
Butakal man diay tu
Hadlok mutan-aw; kadasmagon-dili sa akua
Apan ang Anay, asa?
Nitan-aw napud ko sa palibot nga murag kwarto nako
Nanimaho pud lagi ko
Nikalit ug dasmag ang butakal sa akua
Nakamata ko!pastilan nga damgo mura’g tinoud
Nagtan-aw ko sa palibot sa kwarto nako
Naay nagtindog sa pultahan,
Diay akong amahan
Nakulbaan ko, parehas ra ang tinan-awan niya sa baboy
hinaut nga damgo nalang pud unta ni.

—
Glaiza Jimenea is an AB-literature student in USeP-Obrero.