Nais kong iguhit ang iyong mukha

Poetry by | July 26, 2015

Nais kong iguhit ang iyong mukha
Sariwa sa alaala
ang unang pagkikita
ni hindi mo pansin ang utal kong labi
Ang ngiti mo ay siya ring umpisa
ng aking tahimik na pagdurusa
na dulot ng aking paghanga.
Bawat pekas at nunal
na sa sandaling iyon ay kabigha-bighani
Tulad ng mga tala sa langit,
walang sawa ko itong tinitigan
kahit na batid kong ang gabi ay lumilipas
at ang ngiting iyon ay panandalian
Nais kong iguhit ang iyong mukha
Sabay nito ang pagbuhos ng aking damdamin na
kailanman ay hindi mo mapapansin
Nais kong iguhit ang iyong mukha
Sabay sa kumpas ng lapis sa papel
ang taimtim na pamamaalam
sa ligaya ng nabihag na sandali
at ang kirot ng pag-ibig na walang sukli

—
Si Henriette ay isang nars ngunit minsan lang nagiging makata.

The Moon Peeps

Poetry by | July 26, 2015

Tonight
I’m closing
the window on
my west
because the moon,
in its silver face,
shines so bright
and brings back
bittersweet memory
of a February night
at the deserted boulevard
where I met your
eyes in dark,
tasted your mouth
and loved your soul.

—
Loraine is a Secondary Education student from Balingasag, Misamis Oriental.

Leave

Poetry by | July 26, 2015

If you’re going to leave,
just leave.
Don’t make a sound.
I don’t want to hear the perfectly polished
hardwood floor creek
in response to your every step
away from me.
It reminds me of the day we bought this apartment,
the glimmer in your eyes,
how you said our bookshelves would fit perfectly
against the tired red brick wall.
Don’t say a word.
Too much had already been said.
With every echoing hymn of your rustic voice,
I feel it pull me closer towards you
and I’m back once again to base one.
Don’t kiss me goodbye.
The thought of it being our last
makes me realize how I cannot touch
anyone else’s lips.
If you’re going to leave,
don’t leave anything behind.
Take it all.
Take the notes, the postcards, the shreds of my heart,
and the promise of eternal summers
because when all of this is over,
all I’ll ever get from this tug of war
is never-ending winter in my heart.
And when you finally leave,
just leave.
Don’t tell me you’re sorry.
I already know you are.
We both are.

—
Erika is a Mass Communication student of the Ateneo de Davao University. Born in Cotabato City, raised in Bukidnon. Currently an online writer for VCPost.

Voyage

Poetry by | July 26, 2015

Through life’s ferocious waters,
Against the acrid tides of existence,
We sailed
We endured
We conquered
Versus the mermaids’ lugubrious whimper
And now that we’ve finally kissed the shore,
I cannot help but wonder:
Would the voyage have been smoother,
if you and I
were on the same boat?

—
Karrel is a BS Biology student from Ateneo de Davao University.

Kung Nagkataon

Poetry by | July 26, 2015

Hindi ko inasahan, hindi pinaghandaan
Mga sumunod na oras na nagdaan
Tila ba wala akong makita sa’king harapan
Maliban sa karera ng rumaragasang ulan
Sa konting panahon na naiwan,
hanggang sa araw ng iyong paglisan
Sana ay lagi mong pakatatandaan,
walang rason para ika’y makalimutan
Kahit pa labag man ito sa aking kalooban
Pagtutugma ng mga salita’y aking sinubukan
Sapagkat alam kong ito lamang ang paraan
Upang mas lalo mong maiintindihan
Hindi na kailangan pang mangatwiran
Na sa iyong pag-alis ay kalungkutan
Kung nagkataon na tayo’y pinagbigyan
Pangako kong ika’y aking iingatan
At kung nagkataon na iyong mamalayan
Ang paglipas ng mga taon ay mabilisan
Kung nasa hinaharap ang ating kapalaran
Kung nagkataon, pwede na ba nating ipaglaban?

—
Monique is a student at UP Mindanao.

Pagtanggal ng Mantsa

Fiction by | July 26, 2015

Isang gabi, binabad ko ang ukay-ukay kong mga t-shirts. Iniba-iba ko ang mga puti at de-kolor. Nilagyan ko ng kloroks ang may mantsang t-shirt na puti.

Napatingin ako sa tv. Inaantabayanan ko kasi ang paborito kong programa tuwing linggo ng gabi. Pero advertisements pa pala: lotion na pampaputi, for straight hair shampoo, at kung anu-ano pa. Meron ding piling mga eksena ng isang melodrama na kinaiinisan ko pero sinusubaybayan ng halos lahat sa bahay.
Umupo ako saglit sa harap ng tv. Di pa rin tapos ang mga advertisements. Sa inis at inip ko, binalikan ko ang mga binabad. Kinusot-kusot ko nang bahagya. Napatingin uli ako sa tv. Nagkataong may advertisement ng isang tanyag na politiko tungkol sa kanyang gagawing proyekto. Advertisement pa ba to? tanong ko sa sarili. “Kay aga-aga pa ng political advertisement na to!” bulalas naman ng kapatid ko.
Habang patingin-tingin ako sa nasabing political advertisement, kinusot ko ang t-shirt na puti. Nilagyan ko uli ng kloroks ang mantsa. Hinipan-hipan. At kusot uli. Super kusot. Nang sinipat ko ang t-shirt, natanggal konti ang mantsa.

At binabad ko uli ang t-shirt na puti.

Amihan is a freelance creative fiction and non-fiction writer who was born and raised in General Santos City.

Alkansya

Fiction by | July 26, 2015

Ang akong lola niuli guikan sa Sugbu dala uban niya ang imahe sa Sto. Niño ug gamay nga tigumanan sa sinsilyo may inukit nga imahe ni Buda. Matag adlaw ginsudlan niya ug sinsilyo ang gamay nga Buda ug nagaugbok ug kandila sa Niño tapos niya mangaliya. Ug kada adlaw siya nagalingkod sa may bintana, sa iyang tuyatuya nga lingkoranan, nag-ihap sa mga sakyanan nanglabay sa abogon nga dalan sa among barangay.
Usa ka bulan nilabay, ang akong lola nagahimo niini sa walay paglat-ang ug adlawpagsulod piso sa gamayng Buda, paghalad kandila ug pag-ampo, unya paglingkod sa may bintana aron pag-ihap sa nanglabayng mga sakyanan.

Ug usa niana ka adlaw nga nabatian ko siya nga nag-ampo ug akong naamgohan: ang akong lola nag-ihap sa mga adlaw nga ang akong amahan makauli sa among pinuy-anan guikan sa trabaho sa pagmina.

—
Si Teresa May A. Mundiz usa ka magtutudlo sa usa ka unibersidad diri sa Davao. Nagasulat sya kung itugot sa panahon, ug padayon sya sa iyang paglawig sa iyang mga damgu.

Call for Applications for Davao Writers Workshop 2015

Events by | July 20, 2015

The Davao Writers Guild, in cooperation with the National Commission for Culture and the Arts and the University of the Philippines Mindanao, is now accepting applications to the 2015 Davao Writers Workshop to be held October 27 to October 31, 2015. Fifteen fellowships are available, of which four will be given to writers from outside Davao but residing in Mindanao.

Applications are for the following genres: short fiction, poetry, essay, and play, and they may be in English, Tagalog, and/or Binisaya. Entries should contain 2 short stories (1,000 to 5,000 words), 2 essays (1,000 to 5,000 words), 2 one-act plays, or 5 poems.

The entries must be the applicant’s original work and should not have undergone critique from a panel in another workshop or for a creative writing thesis. Accepted fellows will be given free board and lodging for the duration of the workshop. Alumni of the Davao Writers Workshop, as well as of national writers workshops, are not eligible to apply.

Applicants are to fill out the application form and attach the electronic copy of the manuscript. Deadline for submission is September 1, 2015. For inquiries, please contact Julian dela Cerna at juliandelacerna at gmail dot com

Applications are now closed. We will announce selected fellows soon.