Category: Poetry

Luha sa Yutang Saad

Poetry by | March 28, 2022

way hunong ang dagutob sa dughan
human mipaka ang sunod-sunod nga buto
sa tag-as nga binenditahang kalibre sa armas
gaan ug bug-at nga pul-an,
daw puso sa saging ang balinis
nga mipulbos sa yutang gidak-an.
lumadnon ang kinaiyahan, tabunok ang yutang
gitamnan sa mga saad, sa mga damgo,
sa di maihap nga handomanan sa kagahapon
kuyog sa mga abog, kuyog sa mga lanog,
sa mga dugong miagas gikan sa buak nga samin
daghang tulo sa luha ang mituhop sa aping
daghang tulo sa luha ang gianod sa hangin.

ingon nga gipakanaog sa Kahitas-an
ang hari sa mga alimpulos
nga maoy mikuso-kuso ug miligwat
sa dagkong tore nga diha gipabarog
sa balas sa baybayon.
nagun-ob, giayag ang mga kasingkasing,
mibalik sa abo ang gugma–
ang hari nagpabiling hari, ang rayna nagpabiling rayna,
apan ang kastilyo gisumpa sa pagkadugta,
uban sa mga uwak, sa mga wati,
sa mga kandilang nauposan sa pabilo–
kuyog sa singot nga nangapusgay sa atong buko-buko
daghang tulo sa luha ang mituhop sa aping
daghang tulo sa luha ang gianod sa hangin.

Jovanie loves writing poetry. He was a fellow for Balak in the 59th Silliman University National Writers Workshop (SUNWW) 2021.

Panacan, Madaling-araw

Poetry by | March 7, 2022

Sintahimik ng kapilya ang katayan
At walang katao-tao sa talipapa,
Ni sa mga bahay-iskwater sa di kalayuan.
Ngunit waring may nagbubukas na ng ilaw
Sa loob ng maliit na panaderya.Sa kalsada, nakatimbuwang
Ang mga kaing ng kangkong,
Kumakaway ang yayat na mga talbos
Sa dyipning hindi dumarating,
Habang natutulog ang kargador
Sa nakatalaksang mga tabla ng lagarian.

Maya-maya, naalimpungatan ang kargador,
Nagmamadaling kinapa ang bulsa,
Astang magbabayad sa di-nakikitang tsuper –
At nagkalansingan ang mga sentimo
Sa aspaltong matinis pang naghihilik.

Samantala, bukas na ang panaderya,
At ang hininga ng umaalsang tinapay
Ay anghel na dumadalaw
Sa pinto ng mga barong-barong.

***
Si Ronald Araña Atilano ay isinilang sa Metro Manila at lumaki sa Dasmariñas, Cavite. Nanirahan siya sa Davao City noong mga taong 1997-2001. Naging kasapi siya ng Linangan sa Imahen, Retorika at Anyo (LIRA) at dumalo sa UP National Writers’ Workshop sa Baguio noong 2004 at sa Ateneo Writers’ Workshop sa Quezon City noong 2006. Kasalukuyan siyang naninirahan sa Newcastle, Australia.

On Facing the Guernica

Poetry by | March 7, 2022

On facing the Guernica in a dream,
It stops talking. Just like how speech
Happens in the Sandman’s realm,
There is a wordless arrival
To an agreement or deterioration.
For a century the picture is saying
A lot of things. Its choreographed
Exertion of brutality, horror, plight—
Suggests more of Pablo’s disgust
Than apathy. The Guernica is finally
Mute. Stumbling into disillusion,
As the picture tires of its constant
Reminder. To whom? To what gain
Do we seek? The gored bull, women
In hysteria, must see through their
Purpose. Light the bonfire with
This canvas; a good fuel to burn
The world. Pablo, with all his fluency
With lines, stutters the clear language
Of horror. It is not easy to be speaking
All the time of serious things
In fragmented and abstracted form.
We deserve our quiet now. Go on,
Say the things your heart desires.
***
Alter is 42 years old and lives with his mother. He teaches English and literature at La Salle University in Ozamis City. He is trying to finish his MA in Creative Writing at Silliman University. He plays tennis and ponders on writing a book of poetry about the game and the people who play it. He was a fellow for poetry in the 28th Iligan National Writers Workshop.

Claveria

Poetry by | March 7, 2022

Abenida ng batchoy, beerhouse at balbakwa,
Ng alpombra, pasaporteng retrato, at platong Intsik.
Malaon nang pinangalanang C. M. Recto
(Bilang pagkilala sa ating dakilang senador)
Ngunit apelyido pa rin nitong Kastilang gobernador-heneral
Ang nasa signboard ng mga sasakyang
Pumapasada tungong San Pedro at Bankerohan,
Siyang araw-araw na isinisigaw
Ng pumaparang pasahero
At ng baritonong barker sa estasyon.

Claveria. Nakikita ko si Don Claro
Doon sa Olimpo ng mga namayapang bayani,
Nabibilaukan kapag naririnig na inuusal
Ang di-niya-pangalan, habang kumakamada
Ng banggit ang mga rakstar na sina Pepe’t Ka Andres.
Natitigilan sa gitna ng debate sa mga ulap
Kapag doon sa Kamaynilaan,
May mga nostalhikong sinasambit pa rin
Ang nilumang Calle Azcarraga.
Mag-isang umiinom sa ubasan sa dulo ng kabilang-buhay
Habang sa kabilang mesa,
Nalalasing sa mga kuwento ng lumipas
Sina Claveria, Corcuera, Polavieja.

***
Si Ronald Araña Atilano ay isinilang sa Metro Manila at lumaki sa Dasmariñas, Cavite. Nanirahan siya sa Davao City noong mga taong 1997-2001. Naging kasapi siya ng Linangan sa Imahen, Retorika at Anyo (LIRA) at dumalo sa UP National Writers’ Workshop sa Baguio noong 2004 at sa Ateneo Writers’ Workshop sa Quezon City noong 2006. Kasalukuyan siyang naninirahan sa Newcastle, Australia.

Lampin

Poetry by | March 5, 2022

Mialisbo ang baho sa labhunon
Sud sa karton nga gidan-ukan
Sa ubang sanina
Halapad kini, puti nga dunay puwa
Og mikaging na sa kadugayng han-ok
Imu dayun kining gihumol sa tubig

Sa katin-aw sa tubig, didto
Mingsalamin kanimo ang konsensiya
Misagpa kanimo ang bugnawng hangin
Nangurog og nanimbawt imong balahibo

Sa matag kusò, dunay pagbasol
Sa matag waswas, dunay paghinulsol
Gihayhay nimo ang tanang pagmahay
Naghinaot mauga kini sa panahon
Apan nagpabilin sa gihapon ang mantsa
Sa puti nga lampin nga
Gigamit pangputos sa batang
Naahat sa pag-utong tungod sa
Ahat nimo nga pagpangidaron

Niawas na ang tubig sa planggana
Way ondang sa pag-agas ang gripo.

Luis Bahay Jr. is a graduate of Bachelor degree in Elementary Education at Mindanao State University – General Santos City. He is currently seeving as a Sangguniang Kabataan Kagawad in his Barangay in Tampakan, South Cotabato.

Panamin usa, day!

Poetry by | March 5, 2022

Daghag klase-klase nga samin,
Adunay kuwadrado, adunay lingin.
Adunay dagko, adunay gagmay,
Apan mao ra man gihapon imong dagway.

Og mulakaw ka,
di gyud nimo kalimtan,
Atubangon ang samin,
kutob sa unsay mamatikdan.

Pila man diay ka oras
ang pagpamulbos?
Gikalimtan nimo ang sud-an
maong napan-os.

Ang pagpanudlay
usa ka oras sad tag inihapay.
Ang ulan ni bunok na day,
Wa gyud nahipos ang hinalay.

Usa ka manghinaway,
Panamin usa day.
Nag una-una kag panghimantay
Apan imong ngipon utro
wa nag pantay.

Ayaw paabota day
nga ikaw magmahay.
Ang pang panlibak,
Di gayud angay ikalipay.

Ug pwede, kana,
atubanga ang samin kanunay.
Ayaw lang gyud kalimte,
imong basa-basa
nga hinalay.

Krisha currently resides in Manikling, San Isidro, Davao Oriental for almost 10 years now, but was originally born at Davao City. Krisha is a first year student taking the course of Bachelor of Elementary Education in Davao Oriental State University-San Isidro Extension Campus.

Bulawan

Poetry by | March 5, 2022

Ganito ko lagi sinasariwa ang alahas ni Mamang kapag nasa lungsod siya:
Kumikinang ito nang maringal kapag nakapulupot sa kaniyang leeg tuwing may piging;
Kung may seremonya ng pag-iisandibdib; kung may pagbinyag na makabig;
Kung may kainan sa nagmamagarang restoran; kahit pa aniya’y sa pagsisiping,
Supling niya kung ituring ang hardin ng bulawan sa kinang ng kaniyang tagóng daing.
Ikinalulugod niya kapag naglalandas ang paningin ng mga dayo sa kaniyang tinghas
Habang pumapasok sa kaniyang pag-uulinig ang matarling na bulong ng paghanga.
Nasok ang matitinis na nagsasagutang usapan ang ipinupukol ukol sa kaniyang lawas,
Tinititigan siya nang maigi mula sa hédres niyang anyong bagwis hanggang may ekstraksiyon
Ng kung anong pilit ipasiwalat at ipalabas ng madla na bulawan sa mina ng kaniyang katawan.

Si Adrian Medina Pregonir ay nagsusulat sa wikang Filipino at Hiligaynon mula sa Banga, South Cotabato. Siya ay Fellow sa Davao Writers Workshop, Palihang Rogelio Sicat, TAHAD Hiligaynon CNF Workshop, San Agustin Writers Workshop at Kahirupan Bantugan sa Pagsulat sa Kinaray-a.

Tilimad-on: Tulo ka Haiku

Poetry by | January 31, 2022


Hait ang awit
sa kwaknit nga nasangit
sa kalasangan.


Galanog-lanog
ang siyaok sa hubakong
iring sa atop.

*
Lusok sa uwan,
gibisbisan ang lawas
sa patayng langgam.

Ivan Ridge Arbizo lives in Davao City.