Category: Poetry

Buslot

Poetry by | August 15, 2010

Dili man gyud tawon sayon
Ang paglimot sa kagahapon.
Niadtong kita pa nag-uban
Gikalimtan ko ang tanan.

Apan walay butang nga molungtad
Kay kalit nausab ang imong pagtagad.
Wala ko damha nga ikaw maluibon
Sa imong mga bakak ako nagpaulipon.

Wala koy kasayoran karun
Kung asa pa ko puniton.
Dili lang ang bulsa nako ang nabuslot
Pati kining dugahn puno sa kapongot.

—-
Henry Daquipel is currently taking up his MA in English Language and Literature Studies at Xavier University Ateneo de Cagayan.

Mater Dolorosa

Poetry by | August 8, 2010

(para kay Arsenia Acut)

Alam ko lang, magaling kang magparusa:
buong kumpol o ‘sang tingting ng walis
batay sa kasalanan, mas kaunti sa mas mabigat;
sampung sili, paisa-isa, nginunguya,
nilulunok sa bawat sagot at sumbat;
rosaryo ng mga luha’t pawis habang hinihintay
na malusaw ang bawat butil ng asin na niluluhuran
para sa mga away-bata, kaibigan man o kapatid;
pagkalula, pagkahilo mula sa pagkakabitin sa sako,
‘sang minuto sa bawat minuto ng paggala;
sampal, suntok, sabunot.

Noon pa man, malikhain ka na
sa pagdiretso sa lahat ng baluktot.
Ngunit ang alam ko lang,
magaling kang magparusa.
Kaya nauhaw sa pasa, bugbog, dugo, at kirot
itong bawat sulok ng aking katawan
noong tumahimik, tumalikod,
umiyak ka lamang.

Sa hapdi, hinukay ko ang aking libingan,
pumasok, namatay, at umahon, nabuhay
sa sakit na kinimkim mo sa iyong
dunong at galing sa pagpaparusa.

Continue reading Mater Dolorosa

Father Leaving

Poetry by | August 1, 2010

Your steps are heavy
like the baggage
you carry and drag
packed with uncertainties.
A flood of tears
drowns this blue hut
as you move out.
Your slouch suggests
how we will be missed
like your breakfast value meals,
the crisp of unpaid
water and electric bills,
the bittersweet song
of Totoy wailing for milk,
and the spicy blaspheming
of mother at your crucified God
for putting nothing
but salt in our rice.
I wonder how time
will fly without you
as you fly too
towards Saudi
where you will scrub toilet
bowls and urinals in exchange
for our bright future.
I wonder who will cradle
my face when my eyes turn
misty in times like this –
the way I have been meaning
to put this poem
out of its misery.

—-
Gino Dolorzo from Cagayan de Oro was a fellow at the Davao Writers Workshop this year.

Dakong Liki

Poetry by | July 25, 2010

Sa imong paglili,
napuno ko sa kakulba,
sa kanerbyos ug sa kabalaka.
basin kon makita mo
ining dako kong liki,
di na ko nimo undangan;
maganahan ka’g kulkog,
hangtod sa di na nimo lun-an.

Sa imong paggunit,
dyutay pangurog
ang akong nabati.
misamot sukad imong
gibasa ug gipaslakan
gamit ng gahi mong butang.
singot pay ako
di gayod mabangbang.

Sa imong pagduot,
kangulngol akong nabatian
gitusok mo ning
liki’g pinakalit,
Aguroy! Perte na lang gayod kasakit!
Uyog nganhi, uyog ngadto
Pastilan… Kalami!

Hay na lang dok, salamat,
naibot ra gyud ning ngipon
sa bungi.

—
Si Reymond estudyante sa Ateneo de Davao University.

Tumong

Poetry by | July 25, 2010

ang mga bitoon
wala baya’y timon

ang bulan wala
say layag

apan kabalo
sila asa paingon

paspas ang pagtagbo
sa kagabhion

—-
Si Ric S. Bastasa usa ka huwes sa Dipolog City.

Panaw sa Ilalom sa Ulan sa Lawod nga Dagat

Poetry by | July 25, 2010

Panaw sa Ilalom sa Ulan sa Lawod nga Dagat
by Ric S. Bastasa

milabay ta sa mga batong
bungtod nga
opaw, sa sakayan nga
walay layag

wala nato damha ang
kusog nga ulan
pagkadagko sa lusok
nga nangahulog
sa aping sa dagat

apan mas dagko ang
sa imo

wa na ko mahikurat kabahin
anang mga mais
nga luha sa langit nga
gitisok sa
lapad nga dughan sa dagat

ang akong nahihumduman
mao lamang nga
init kaayo ang tambutso sa
baroto og duro nakong
hawid sa katig

—-
Si Ric S. Bastasa usa ka huwes sa Dipolog City.

Frostbitten Apathy

Poetry by | July 18, 2010

What’s in our aircon classrooms
that convinces you that
the blood in your veins is blue?

The coldness makes you half-frozen
thin layer of flaking skin
wrapping your meandering tenderness.

Move. Why don’t you move?
Wipe the mists from the window pane;
mists like tears held back.

Wipe the mists, wipe the tears.
Beyond the windows
is the dying race of the living.

—-
Paul Randy Gumanao is a BS Chemisty student of Ateneo de Davao University.

Pakopyahin Mo Na Nga Ako

Poetry by | July 18, 2010

Pakopyahin mo na nga ako
– Matuto ka nang makisama –
Sige na, huling beses na ‘to

Lahat na nga ay nasa iyo
‘di mo pa kayang magparaya
– pakopyahin mo na nga ako!

Syet kasi ‘tong teacher nating ‘to
Wala namang silbi ‘tong quiz niya-
(Sige lang, huling beses na ‘to…)

Sige ka, at kasalanan mo
Kung hindi ako makapasa!
Pakopyahin mo na nga ako!

Believe me, ‘tol, kahit ayoko
Requirement na pati kumopya
(-kaya nga huling beses na ‘to…

(…Amin pa kaya ‘tong buhay na ‘to?
Basta, tapos na ‘to mamaya…)
– Pakopyahin mo na nga ako
talagang huling beses na ‘to.

—-
Karlo Antonio David is a 3rd Year AB English student of Ateneo de Davao University.