Bukid sa Buda. Gianak si Veron. Namatay ang iyang inahan sa pag-anak kaniya kay dako ang iyang ulo. Dili ulo ang nakita sa komadrona kun di usa ka bukog nga nagburot.
Ang bata usa ka buktot. Sadihang nigawas kini, kalit nipahiyom ang bata. Nakakita na dayon kini. Usa kini ka kahibulongan ingon sa komadrona. Nidako si Veron nga bayot nga bata.Binabaye, hinay molihok, mokiay’g lakaw ug tabian nga bayot nga buktot.
Makalingaw kaayo si Veron og makawala sa kakapoy ug problema. Apan kontra kaayo siya sa iyang amahan ug inahan. Ginapasipad-an si Veron sa iyang mga pamilya, ginapaligid sa pang-pang ug bakilid. Nagadaro si Veron sa ilang uma aron tamnan og humay. Manglaba, magluto, magbugha og kahoy. Ug wala na nakaantos si Veron, nisakay siya og bus, nilayas siya ug nakaabot sa sentro sa syudad sa Dabaw.
Si Ado gi-anak sa Panaga. Layo kaayo nga lugar gikan sa syudad. Mosakay og bus, habal-habal, motabok og tulo ka sapa, mobaktas og pila ka kilometro, mosakay og kabayo, makaabot lang sa lugar ni Ado.
Si Ado, usa ka himsog nga bata ug bus-ok og lawas hangtud nga nidako kini. Taas ang ilong ug sakto ang barog, ang iyang mga mata daw sa dili ka makabalibad og naa siyay ihangyo kanimo. Hamis pa gyud ang iyang pamanit murag wala gadako sa uma.Mura siya og anak sa adunahan og pamarong og tan-awon. Sa dihang natapos na niya ang hayskol, nanimpad siya sa syudad.
Continue reading Si Buktot ug Ang Iyang Kapalaran