Against Pamimintana: Writing in the Age of Facebook

Nonfiction by | November 1, 2015

This afternoon I will talk about the phenomenon that has influenced my own writing the most, both in terms of theme, sensibility, and the way I process the world. I do not think I will ever be capable of writing anything without this phenomenon as a pervasive backdrop. Globalization assaults us in many fronts. Political, economic, military, cultural, even technological, which is linked to both the economic and cultural brands, which shows the systematic quality of this phenomenon. For our purposes today my usage of the term will refer almost always to the cultural brand of globalization.

The most direct and least complicated influence of globalization in this generation of writers is in terms of thematic, material, and sensibility. A cosmopolitan worldview that is a result of being exposed to a wealth of information and experiences suddenly accessible. Superficially, this can mean having characters who listen to John Legend, make jokes about Game of Thrones, or religiously maintain a tumblr account—all terrible examples. My current project, if I may use my own work as example, is about the call center industry. It attempts to show how outsourcing typifies a new global configuration that is merely a continuation and a new stage of colonialism, only this time there is no battlefield, at least not in the literal sense. It as a storyline that could only have been produced by a highly globalized reality.

Continue reading Against Pamimintana: Writing in the Age of Facebook

Kaisog

Poetry by | November 1, 2015

ni Anna Akhmatova, gihubad ni Macario D. Tiu

Nasayod ta unsay anaa sa timbangan    
     karong taknaa
Ug unsay nagakahitabo karon.
Ang takna sa kaisog naghapak sa atong
     mga orasan
Ug ang kaisog dili mobiya kanato
Wala kita mahadlok sa mga bala
Wala kitay gibating kapait nga walay    
     atop sa atong mga ulo
Ug amo kang ipatunhay, sinultihang  
     Ruso
Ang gamhanang pulong nga Ruso!
Amo ta kang ipanunod sa among mga
     apo
Gawasnon, lunsay, ug luwas gikan sa  
     Kaulipnan
Hangtod sa kahangtoran.

Pebrero 23, 1942, Tashkent

—
Si Mac Tiu usa ka Carlos Palanca awardee ug National Book awardee. Nagatudlo og pagsulat ug katitikan sa Ateneo de Davao University ug University of Southeastern Philippines.

Alunsina takes a walk in the rain

Poetry by | November 1, 2015

It is difficult to miss you in the summer, your voice written all over the clear night sky, the stars mapping out your single instruction: go home. Each night, I keep my eyes on the shadow of my open umbrella. I stay indoors, stay away from the windows.

Today, the news tells me you are scheduled to be lonely. I part my curtains and look up.

Later, when the roads turn slippery with your sadness, I will put on my shoes, soak myself in your tears. It is difficult not to miss you when the evening sky is speechless, when your silence travels down my cheeks, like a request.

I cannot forgive you. That day, if you had not refused, I would have given you a present. I would have carved my love in stone.

—
Conchitina Cruz is an Assistant Professor of the University of the Philippines Diliman. “Alunsina Takes a Walk in the Rain” first appeared in her book of poetry collection, Dark Hours, which won the 2006 National Book Award for Poetry.

Si Alunsina milakaw nga gapasingulan

Poetry by | November 1, 2015

translated from the poem by Conchitina Cruz

Lisod mingawon nimo sa ting-init, ang imong tingog nasulat sa tibuok nga katin-aw sa nagabhian nga langit, ang mga bitoon naglaraw sa bugtong mong panugon: pauli na. Matag gabii, akong tutokan ang anino sa gabukad nakong payong. Nagpabilin ko sa sulod, nagpalayo sa mga tamboanan.

Karong adlawa, giingnan ko sa balita nga gitakda kang mingawon. Akong giwiwi ang mga tabil ug naghangad.

Unya, inig ang kadalanan modanlog sa imong kaguol, sul-obon ko akong sapatos, ihumod ang kaugalingon sa imong luha. Lisod dili mingawon nimo kon ang nagabhiang langit maamang, kon imong kahilom mopanaw sa akong mga aping, sama sa hangyo.

Dili tika mapasaylo. Kadtong adlawa, kon wala ka nagdumili, hatagan unta tika’g gasa. Ako untang ikulit kining akong gugma sa bato.

—
Si John Bengan nagatudlo og pagsulat ug katitikan sa Unibersidad sa Pilipinas Mindanaw. Nagpuyo siya sa Dakbayan sa Dabaw. Unang napatik kining hubad sa Kabisdak (http://balaybalakasoy.blogspot.com/).

Near

Poetry by | October 25, 2015

The full moon was above us.
You pointed out my flat, round nose
and I became love’s worst enemy.

At least we both have huge nostrils;
there is no need to grab a leaf
from the nearest acacia branch
for its scent
to linger
(unless it surrenders to gravity
and freefall like your eyelashes).

Aren’t you nosy
about me?

Often, I give you glances
while you give reasons
for people to recognize a joke
or maybe a piece of fiction
by loving me

I looked down
welcomed by my belly
before the Amphitheatre grass.

Everything inside me has been heavy.

There is fear
in feeling how fine
it is
to leave my lips
and how
it is not
to leave all of me.

Here,
you did the unbuttoning for me
when I needed it.

You asked me why
I lit up
only the spaces between my craters
and told me
the sun is just taking a rest
and not troubled at night.

Answers are distant.

—
Andrea D. Lim is a mass communication senior at Silliman University. She is the current editor-in-chief of the Weekly Sillimanian. She believes that coffee made her fatter.

Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 3

Fiction by | October 25, 2015

Sa naawop na ang tanang daob sa palibot, nakita ni Supremo Ambangon ang walay kibo nga anago sa duruha ka mga manulunda sa tribu sa lingkoranang minaomao. Dihadiha nangurog ang kaunoran ni Supremo Ambangon sa talagsaong kahinam sa paghinunahuna sa kabigot sa mga lawas sa duruha. Dugay na niya kining gipangandoy nga makab-ot ug matagamtaman. Busa, sa walay daghang liko-liko, gimandoan niya sila si Merisa ug Sada nga manghigda na sa laing katunga sa payag-payag. Sanglit ubos sila sa gahom sa supremo sa ilang kulto, walay nahimo ang duruha gawas sa pagsunod sa mando nga sama sa buotang piso. Ilang gipatung-an ang supremo kansang hubo nga lawas gihikom sa ataong kangitngit sa tungang gabii.

Pagkataudtaod, mimando si Ambangon sa duha ka inosenteng ulay: “Kinahanglan habolan usab ko ninyo sa inyong hubo nga mga lawas aron moiway ang kakamig sa higayon.”

Pila ka gutlo…

“Unsa man kining gihimo nimo, Talahorong Supremo, nga nagbalhin-balhin ka man lang kanamong duha ni Merisa”, suki ni Sada.”

“Nagpakalawat na ko ninyo…”

Continue reading Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 3

Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 2

Fiction by | October 18, 2015

Sa paggintang sa Adlaw sa tingpamahaw na, naaninaw ni Ambangon nga taas na ang kutay sa ling-on sa magpapanaw nga nagtinagurhaay ang ilang ampad. Miburot ang iyang dughan sa kahinangop sa ilang gidaghanon.

“Maayong buntag kaninyong tanan!” naglanog-lanog ang tingog ni Supremo Ambangon nga mibanda-banda man gani sa kadaplinan sa Suba Sinuda, kasikbit nga kawalogan ug mga banghilig nga nagpangawhat sa sidsid sa

Bukid Kalibangal. “Andam na ba kamo sa atong panaw?”

“Andam na, Talahorong Supremo!” singgit halos sa tanan—bata, hamtong ug pipila ka tigulang.

Sa kadaplinan, midaghan na usab ang mga tumatan-aw nga lainlaing tribu gikan sa Bagobo, Matigsalog ug mga say-ang Bisaya ug Ilokano. Pipila sa mga kaparyentihan sa mga sakop ni Ambangon nagpanawag gikan sa ilang mga tamboanan sa pagpausab sa ilang hukom sa pagkuyog sa panaw. “Balingling! Balingling, ayaw na lang mog dayon!”dinhay babayeng Matigsalog mising-al gikan sa tamboanan sa iyang payag tungod sa ulo sa giporma nga pasunding.

Continue reading Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 2

Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 1

Fiction by | October 11, 2015

GIKAN sa iyang payag nga kahoy, kawayan ug kugon nga nagyaka sa alimpulo sa usa ka bungtod apan ubos pa sa Bukid Kalibangal, tugob sa kadasig nga mikanaog si Ambangon niining buntaga patighulog sa lima ka ang-ang nga sanga sa lawaan ug gipat-ol sa duha ka magkaatbang nga bulos sa kawayan pinaagi sa takgos nga uway ug mga bagon nga hinagdawan sa kalikopan sa hilan pa nilang tribuhanong komunidad. Ang kasayag sa iyang balatian niining higayona dakong sukwahi sa nangaging mga adlaw nga sagad nga giyunyonan ang iyang panimuot sa kahigwaos ug kapungot sa manudnudong kinabuhi sa kabukiran. Sa paghiugsad niya sa tugkaran, milingi siya sa pultahan sa kayda ug gisangpit ang iyang asawa: “Bedad, sultihan mo si kinsa mang mangutana sa adlaw sa atong paggikan paingon sa Dakong Balay nga Wala Nay Kagul-anan sa unang subang sa takdol nga karon nang umaabot nga Sabado.”

Continue reading Si Kadon ug Ang Kaliwat ni Rasputin, Part 1