An Old Manang on a Hot Afternoon in Cabrera Street

Poetry by | November 13, 2011

Old Manang
As my watch ticked three in the afternoon
I lay daydreaming, sweating on my bed.
The heat, tempting the corners of the room
biting my skin, getting me exhausted.
I put on my clothes and slowly walked out,
Watched the street with honking cars and tricycles
Passing by and heard tambays talk about
a bayot with big breasts and pierced navel
clinging to the arm of the white man beside him.
Craving for something to wet my mouth with,
I stopped at Hermo’s and got caught
by a young man’s melting look
driven as if by a lost question or a trance.
My thirst grew more. I wanted to bed him
and let the heat boil down my desires.
Yet as quickly as my lust grew, shame fell on me;
How crazy to let my lust feed
on this beautiful youth! My mean thoughts,
an ageless torture. Walking out fast, I
end up buying and sucking two salty hot orbs
of balut from a peddler, my mind
doomed by the hot, dusty, and tired afternoon.


Lyda May D. Sual is a BA English graduate of UP Mindanao.

Lysistrata

Poetry by | November 6, 2011

Only her
can stop him
from shooting
his gun.
If he does,
she’ll turn
into a log
hard and
unmoving
in bed,
her touch
rough like
old bark.
The


Orlando P. Sayman works as Job-Enabling English Proficiency Monitoring Specialist at Growth for Equity in Mindanao.

Bonsai

Poetry by | October 2, 2011

Editor’s Note: Last September 21, 2011, the Davao Writers Guild and the UP Mindanao Literary Society held a tribute to National Artist for Literature Edith L. Tiempo, who passed away on August 21, 2011. Writers gave tribute through reminiscences and readings of Tiempo’s poems. UP Mindanao creative writing students gave dance and musical offerings to honor her memory and legacy. Davao writer and scholar Macario Tiu read his Cebuano translation of Tiempo’s best-loved poem, “Bonsai.”

Bonsai
by Edith Tiempo

All that I love
I fold over once
And once again
And keep in a box
Or a slit in a hollow post
Or in my shoe.

All that I love?
Why, yes, but for the moment
And for all time, both.
Something that folds and keeps easy,
Son’s note or Dad’s one gaudy tie,
A roto picture of a queen,
A blue Indian shawl, even
A money bill.

It’s utter sublimation,
A feat, this heart’s control
Moment to moment
To scale all love down
To a cupped hand’s size.

Till seashells are broken pieces
From God’s own bright teeth,
And life and love are real
Things you can run and
Breathless hand over
To the merest child.

Bonsai
(Gihubad ni Macario D. Tiu)

Ang tanan kong gimahal
Akong pil-on makausa
Ug pil-on pag-usab
Ug itago sa usa ka kahon
O sa lungag sa usa ka poste
O sa akong sapatos.

Ang tanan kong gimahal?
Bitaw, para sa karon
Ug sa kahangtoran, kanang duha.
Usa ka butang nga sayon pil-on ug
Sayon tipigon,
Sulat sa anak o mabulokong
korbata ni Papa,
Usa ka karaang retrato sa batan-ong rayna,
Usa ka dakong panyo sa Bombay,
Bisan gani kuwartang papel.

Kadakong himaya
Usa ka kadaogan, kining gahom sa
kasingkasing
Sa matag takna
Nga pagamyon ang tanang gugma
Ngadto sa usa ka kumkom,

Hangtod ang mga sigay maoy mga
Buak nga tipaka sa sinaw nga ngipon sa Ginuo,
Ug ang kinabuhi ug gugma maoy
Tinuod nga mga butang nga imong
Idagan ug maghangak kang itunol
Ngadto sa usa ka bata.

Gab-’i / Night

Poetry by | September 25, 2011

Nagkikinain-kain ka ngani
nga pirmi ka man nasisidman?

Naabot ka kun nakakalakat na
iton lamrag.

Kapoy ka pirmi
kay ha pag-abot mo
nagdudulom iton kalarakan,
an mga bituon daw mga sada nga tak-om,
an mga hinimo han Makagarahom
natikang maghuring-huring
ha ira mga himangraw.

Pagal ka gad nga duro
hiton imo sudoy
kay ha imo pagkakaturog
naturo iton imo laway
ngada hiton mga dahon.

Hahapohapon ko iton imo bungkog.
Papakaturogon ko ikaw
tubtob nga umabot an
tigaman–an pangunat han sulhog
han sidlangan

imo na liwat ako
babayaan.

Continue reading Gab-’i / Night

Kasubo sa giabandonang balay

Poetry by | September 11, 2011

Ubay-ubay nang katuigan nga ako
nag-inusarang gabarog dinhi
sa kangiob ug kahilom.

Gimingaw ko
sa pangurikuri sa kusina,
sa lalis ug labing-labing sa mag-asawa,
sa away-away sa mag-igsoon.

Kaniadto, saksi ako
sa mga sekretong
gitrangkahan sulod
sa banyo ug mga kwarto.

Apan niadtong
naminyo na ang mga anak,
ug gasunod na’g pamauli
balik sa yuta
ang mag-asawa,

Wa nay laing
gapuyo dinhi
kon di ang kahaw-ang
ug handomanang
giabogan
ug  gipuy-ag lawa-lawa.

ug sulod sa mga katuigan,
hinayhinayng nawala
ang akong pagkabalay.


Paul is a fellow of the 17th Iligan National Writing Workshop from Dipolog City.

Gusto ko mobalik pagkabata

Poetry by | September 11, 2011

Gusto ko mobalik pagkabata
Kanang dula ray hunahunaon
Saputon kon sayos buntag
paligoon, molaag sa pikas balay
Muoli’g makadungog sa sitsit
ni nanay ug tatay kon oras na tingkaon.

Gusto ko mobalik pagkabata
Kanang walay dautang tinguha
Kanang limpyo ang hunahuna,
mahadlok lang kon mapawngag suga sa kasilyas,
mohilak kon di paubanon ni nanay sa palengke
kay mahugaw ra daw ko didto,
Ug adunay mangidnap ug bata.

Gusto ko mobalik pagkabata
Kanang dasig kayo kon makakita’g libro
Basahon konohay ug kusog,
morag korek nga nagtuon
Eksayted sa quiz papers kon ibalik ni ma’am
Kay matod ni tatay, kon maka-100 ko
Iyahang paliton bisan unsay akong gusto.

Gusto ko mobalik pagkabata
Kay karon,
Wala nay manitsit tingkaon
Wala nay mamokaw aron ko paligoon
Daghan nay malisya
Daghan nay kahadlokan
Daghan nay butang angay hilakan,
Ultimo kadasig pag-ablis libro
Nawagtang,
uban sa akong pagdako
uban sa mga panahon
nga kaniadto
kami kompleto,
Si Nanay
Si Tatay
Ug ako.


Reymond is a 4th year AB Mass Communication student of Ateneo de Davao University and a fellow of Davao Writers Workshop 2010.