This Cup of Coffee

Poetry by | October 21, 2012

This cup of coffee
is the sadness
of your absence
Steam rising
to perfume
the sleepless void
of your absence
Smooth surface
free from the lies
of milk and honey,
refusing to reflect
memories,
or the sweetness of your smile –
mirroring only the emptiness
of your absence
And because you are gone
I have no one to drink
this coffee with
but a hundred years of solitude.
Even ants do not come
to feast on my crumbles
But even as things
cool down
I grow used
to the flavor of this misery,
soon making this habit
a ritual,
of sipping it in afternoons
Refusing
to sweeten
this bitterness
until I am as empty
as the cup
of black coffee
that is the sadness
of your absence.

—
Karlo Antonio David was a fellow at the 2011 Iyas Creative Writing Workshop, and the Silliman National Writers Workshop which was held in Dumaguete.

Kape

Poetry by | October 14, 2012

Ang umuusok mong init
Ang siyang umakit sa akin
Na ika’y aking tikman.
‘di baleng bibig ko’y mapaso
Mula sa iyong naglalagablab na init,
Malasap ko lang ang taglay mong sarap.
Pero dumaan ang ilang minuto
Napagtanto ko na mas malalasap ko
ang iyong sarap kung init mo’y tama lang,
Kaya mas mainam na hihintayin ko na lang
Ang sandaling pwede ka na.
Sa sandaling ako’y naghintay
Hindi ko namalayan –
Dahan-dahan ka ng lumalamig.
Pero dahil ayokong masayang ka,
pinagtiyagaan na lang kita,
baka sakaling pwede pa?
Ngunit sa aking paglasap,
Sarap mo’y nawala
Mula nang init mo’y naglaho.

—
Armando B. Fenequito, Jr. is studying at the University of Southeastern Philippines, and is currently taking up Literature.

Katulad ng Ulan ang Aking Pag-Ibig

Poetry by | October 14, 2012

Katulad ng ulan ang aking pag-ibig
na may diwang nais ipahiwatig,
Kahit dala nito ay lamig,
Maipadama lamang ang kanyang ibig.
Huwag magtaka’t maligalig
Pag pumapatak ‘to sa iyong daigdig
Pagkat ito’y dalisay na tubig:
Sa tigang mong lupain, didilig.
Talagang kakaiba at walang kahawig,
Pag-ibig ko’y kristal na pumipintig;
Sa makulimlim na kalangitan, naglalawig,
Patungo sa iyo na aking iniibig.
Halika na’t maligo sa ulan –
Sa ulan ng pag-ibig ko:
Ulan ng tunay na damdamin,
Ulan ng tunay na pagmamahal;
Mula sa kanlungan ng langit
Hanggang sa pusod ng dagat
Pag-ibig ko’y bumubuhos ng awit.

—
Dick B. Navaja is currently taking up his doctorate in Philosophy at the University of the Immaculate Conception.

Ang Basurero

Poetry by | October 14, 2012

Binubuhay ako ng mga berde at puting botelya
Na natatagpuan ko sa mga bundok ng basura
Namumuhay ako sa lawa ng latak
Samantalang nagpipista ang ilan sa alak
Kailangan kong mabuhay sa mundong ito
Kundi walang tagalikom sa kalat ninyo
Sa tuwing nahahalukay ko ang mga botelya
Kasama ang mga plastik at kalawanging lata
Ay pinapaubaya ko silang maghalo
Sa isang matibay at maluwang na sako
Hindi inihihiwalay ayon sa kulay at anyo
Gaya ng pagbubukod ng lipunan sa tao
Silang mga itinapon at walang buhay
Ang umaalalay sa binabasurang buhay.

—
Edgar Bacong studied AB Sociology at the Ateneo de Davao University. He now resides in Zurich, Switzerland.

Ikaw Pa Rin

Poetry by | October 14, 2012

Bawat ngiti mo nagpapaalala
ng bawat panaginip at pangarap
Mukha mo’y puno ng alaala
na nag dadala sa ‘kin sa alapaap
Bawat luha’y isang madilim na kahapon
na nais makalimutan, sa isip ay dapat maitapon
Bawat alaala ay nakaraan
na bawat sakit at bawat tamis ay minsan nang natikman
Katotohana’y gusto kong limutin
and panahon na tayo’y magkalayo
Saan man dalhin ng hangin
Papadpad pa rin sayo
Oras ma’y tumigil at di na tumakbo
Isip ma’y pumurol at matuyo
Puso ma’y mahirapan at huminto
Ikaw ang bumuhay sa mundo ko

—
John Ferdinand Torralba, who writes poems in Filipino and English, is in his 3rd year as a Information Technology student at Holy Cross of Davao College.

Done

Poetry by | October 7, 2012

I walk
I try to count my breathing
and synchronize it with my steps.
It is genius, I thought as I walk
but
someone has done it.
I walk, I walk
I try to count my blinks
while I breath and I stride.
I feel contemporary as I walk
but
someone has done it.
I walk, I talk, I decide
I need to kill someone who has done it.
Kill and walk
Kill and walk
I thought it new
but
someone else has done it.
I dance, I write
I try to eat what I write
I try to dance while I eat
but
someone always has done it.
I feel small.

—
Glorypearl Dy was a fellow of the Davao Writers Workshop in 2011. She is currently working as an online content writer and multimedia developer.

Duha ka Pulang Pisi sa Kapalaran

Poetry by | September 30, 2012

Nagtuo ko nga gihiktan tas
Duha ka pulang pisi sa kapalaran
Gikan sa akong kumagko
Ngadto sa imong kumingking
Nga kita maghiusa sa pagkita
Sa atong kalag ug kasingkasing.
Apan nasayop ko sa pagtuo
Ang duha ka pulang pisi sa kapalaran
Nahimong usa na lamang
Ug magpabiling handurawan

—
Si Michael Angelo Lopez Marquez mao ang presidente sa Union of Literature Students sa University of Southeastern Philippines.

Ang Bagtinganan ni Dodong

Poetry by | September 30, 2012

Wa pa mikaylap ang Adlaw
Mibangon na si Dodong
Aron pagpukaw sa
Usa ka gatos ug traynta-otso
Ka mga higala nga
Nagdamgo pa sa kahiladman.
Gipunit ni Dodong
Ang bagtinganan
Aron magsugod na sa iyang
Trabaho nga halangdon.
Bagting dinhi,
Bagting didto,
Aron ra jud molurat
Ang mga mata
Nga serado pa tawon.
“Let us bless the Lord”
Ang singgit nga
Imbitasyon ni Dodong
Ug sa kalipay, mitubag
Ang mga baba “And give Him Thanks.”
Ug si Dodong, mibalik na
Sa iyang pwesto
Aron mangandam sa
Iyang pagligo.

—
Si Ritzchild uska 4th year AB Philosophy student sa St. Francis Xavier College Seminary, Davao City.