There will be no family picture
As I fall apart by myself tonight
That gnawing thought of happy faces on a canvas
Or just a faded print with you seems real as it was
Surreal.
Brick Layer
Poetry by Teresa May A. Mundiz-Laquihon | January 5, 2025
Category: Poetry
06C
Poetry by Alden Arsèn | December 30, 2024
Usa ka dangaw ang mipataliwa
sa atong kapalaran.
Nagtapad ta niining dyip
nga naglatas sa kadalanan sa V. Rama.
Kulongon ang imong buhok
nga gipaak sa pulang pugong,
samtang ang imong duha ka itom nga ariyos
giduyan-duyan sa huyuhoy.
Sa Dihang May Nakahinabi Ako Nga Biyuda
Poetry by Jay Bryan La-ag | December 30, 2024
Sa dihang may nakahinabi ako nga biyuda,
walay mga luha nga midayan
sa iyang mga mata,
ug ang kanal-kanal niini gauphag pud. Gani,
wala puy pagpanghupong sa iyang ubaog,
walay gabitay nga dag-om
nga mingkumpayot sa iyang tabon-tabon,
ug wala pud mopakita og pagkalarag
ang tabonon niyang liryo.
The Carpenter
Poetry by Domar Batucan Recopelacion | December 16, 2024
Growing up, I watched your hands
build things—
tables and benches
for the kitchen,
and even the abohan
when it looked like it was falling apart.
Love Handles
Poetry by James Bryan Delgado | November 18, 2024
Yesterday, I hung the mirror
on the farthest wall.
From a distance, I watched myself
read every number on the scale:
too heavy, too small.
I lay in bed, starved,
and fed on your words instead.
The curves of my body were funny to you,
and I’m sure you did not mean to laugh,
but I refused to welcome
any more meals that day.
ang ibigin ka, amiel, ay isang pakikibaka
Poetry by John Lloyd Sabagala | November 18, 2024
dahil ang pag-ibig natin ay hindi isang bulaklak na tumubo lamang sa isang paso, kundi sa isang banayad sanang lupa ng nabunturan, handog ng buwan at kamatayang mga banal. ngunit hindi natin kayang yumabong nang husto dahil sa mga damong hindi naman dito sa atin galing ang pagtubo. sa pagkakaalam ko, bago pa man dumating ang diyos ama, anak, at espiritu santo, may basbas na ng buwan at kamatayan ang ganitong uri ng pag-ibig. kinuha na lamang ang sustansya ng regalong lupain ng mga dayuhang halamanin na siyang nagpunla ng napakalubhang sakit na halos di na kayang agapan pa. kaya hanggang ngayon, naghihikahos pa rin tayong mamunga, nahihirapan pa ring magpalago, pinipitas na kahit hindi pa dapat.
Pahinungod
Poetry by Mark Kenly Oray | November 18, 2024
Nanampit ang kalibutan
nga imong saw-an
kining pribilehiyo.
Maong gibukhad mo’g dako
tibuok mong lawas,
gihubo ang sapot sa kataha,
gidupa tanang pangandoy.
Karon, gitugyan sa mata mong
manag-iya nianang wanang,
aron bisan ang adlaw
mouban kanimo pagdamgo.
Unsaon pagbalos sa usa ka libakera
Poetry by Jovanie Garay | July 29, 2024
Gaposa ang iyang duha ka kamot.
Igaid siya sa punoan sa tambis.
Didto siya itungod duol sa balay
Sa mga hamantik ug hulmigas
Aron matagamtaman niya ang kahapdos
katul-katol-gilok-gilok nga pang-it
sa gagmayng mga mananap.
Ukba, bungingi-a, wangi-a
ang iyang baba ug hulbota
ang mga pulong nga iyang gipasumangil
diha nimo. Kon ugaling nga dili masulod
sa imong usa ka kumkom, hilabi
na kadtong sakit nga mga pulong,
panghulam og bara de kabra ug pala
sa imong silingan. Balbaga ang gingi-gingi
sa iyang mga ngipon. Kanang kilid
sa iyang lagus dapit sa may bag-ang.
Naa diha galumlom ang pulong
sa panghimaraot, mga pulong
nga wa nimo madunggi, apan nadunggan
sa tibuok katilingban. Pulpoga. Pinoha.
Kandusa sa imong pala ug iitsa pagawas
sa iyang baba. Abtik, kay ang pato galaway
na nga naghulat kon kanus-a ka mahuman.
Si Jovanie Garay usa ka magtutudlo, piksiyonista ug magbabalak nga gagikan sa Davao Oriental State University.