Category: Poetry

Nakahibaw Ba Ang Kabaw?

Poetry by | January 26, 2026

Nakahibaw ba ang kabaw nga itom iyang panit,
nagtampisaw sa lapok, ilawom sa init?
Nakahibaw ba ang kabaw nga naa siyay sungay,
nga pwede manungag kung dili ka angay?

Nakahibaw ba ang kabaw nga siya gihiktan,
arun dili makaikyas inig ungad sa basakan?
Nakahibaw ba ang kabaw nga siya kugihan,
buntag, udto, hapon magdaro sa humayan?

Nakahibaw ba ang kabaw nga siya gihisgutan,
niining tula na murag walay kapuslanan?
Samtang sige’g yawyaw ang mga tawo,
ang kabaw nakahibaw na wala siyay reklamo.

Cerdel is a BSEd English graduate, cum laude, from the University of Southeastern Philippines–Davao. An aspiring poet, he is currently writing a collection of Bisaya poems entitled Latagaw na Huna-huna.

Ilaw

Poetry by | January 26, 2026

Hindi na gumagana ang bumbilya sa bahay
Ponde at nangingitim na ang mga kamay
Pakurap-kurap pag sinindihan ang ilaw
Sa kanyang unti-unting pagkamatay
Lumalago ang mga lumot sa kama
Malulusog ang mga namamahay na anay
Namumuo sa sulok ang mga alikabok
Umaalingasaw ang panghe ng kubeta
Bulubundukin ang mga labahang inaamag
Namumulaklak ang mga pinggan sa lababo
Lumalaki ang mga anino sa mga aparador
Kinakain ng dilim ang haliging matayog
Nanlalamig ang masiglahing tirahan
Dahil sa gumagapang na kanser
sa mga kable ng ilaw ng tahanan

Si Ben ay isang law student sa Notre Dame of Marbel University na nagsusulat ng mga tula kapag napagod na siyang magbasa ng mga batas. Mahilig siya sa mga bagay na kulay dilaw. Nangongolekta siya ng mga Pokemon at Magic: The Gathering Cards, Sonny Angel, Dimoo, at libro. Isa siya sa mga kasalukuyang advisers ng Timog Literary Circle sa South Cotabato. Mahal niya ang kanyang mga nanay.

Zubu, Ang Pinalangga Kong Dangpanan

Poetry by | January 26, 2026

Mohawa ko, mopalayo,
Gukdon ang tartanilla nga nagbiya nako,
Magpaanod sa mga balod,
Magpadala sa huyop sa hangin.

Ang saad nga magpabilin
nalubong na sa mga balas daplin sa dagat,
Apan ikaw gihapon ang padulngan ug balikan,
kon agakon ako sa kamingaw.

Ug kon malimot man ako
sa kaalam na imong gitudlo,
Subayon ko ang dalan
nga nagpasinati nako
sa gugma nimong walay sukod.

Dayga ko sa paglakaw,
Ug gaksa ko sa pagbalik.

Si Princess Mary Juliet L. Matin-ao gipanganak sa Baleguian, Jabonga, Agusan Del Norte, apan gatubo sa dakbayan sa Sugbo. Ang iyang interes sa pagsulat nagsugod niadtong elementary pa siya, apan napadayon pag junior high school diin usa siya ka estudyante sa Special Program in the Arts sa Don Vicente Rama Memorial National High School. Siya nag-eskuyla karon sa usa ka SUC sa Cebu isip 3rd year BSED English student, ug siya nanghinaot nga ang iyang hilig sa pagsulat, molambo ug magpadayon.

Kulasisi

Poetry by | January 26, 2026

Dili mokanta ang kulasisi;
hinuon, magdikit ilang balahibo
samtang nagdula sa sanga,
maghunghong og tingog
nga para ra sa usa’g usa.

Nag-ambit-ambit og santol
gikan sa punuang ilang gibisita,
samtang nagtimbaya og pahiyom,
mahilayo sa tanang makakita.

Magsinukduhay og dula
ug sa kasambungan magtago,
sama sa ka magtiayong anaa
sa landong ra magtagbo.

Sa matag lukso padulong sa lain,
ilang mga pako moagik-ik og katawa,
apan kon naa’y tingog nga mosangpit,
kalit lang silang mawala.

Si John Carlo Patriana Beronio usa ka magbabalak gikan sa Cagayan de Oro City.

Barrabas Was Me

Poetry by | January 19, 2026

They made Barabbas stand across a man
who wore thorns for a crown.
It should have been him.

I watched them lash the man’s skin.
Seventy times seven.
Barabbas shook with laughter
as the chain in his hands unbound.

Sin.
Guilt.
Shame.
He took them.

I looked at Barabbas and cried
as he walked free.

Then I looked at the man
and found His eyes already on me.
And at that moment
I realized Barabbas was me.

Josephine May Grace Famoso is a lifelong learner of literature. She teaches literature at University of Southeastern Philippines.

Mga Kamot

Poetry by | January 19, 2026

ang akong kamot kanunay ipadangat sa kahitas-on.
nangurog, nagahulat, nagahandom…

ako, kanunay nagapabilin diri
kung asa naghalok ang kagahapon ug kaugmaon
ug ako, kanunay nagahandum sa pagtubo sa
mga binhi sa liking yuta.
apan ang pagbanaw sa luha
wa damha ang kaalimoot sa adlaw.
ug balas ray nakumkum.

ang akong kamot kanunay ipadangat sa kahitas-on.
nangurog, nagahulat, nagahandom…

ingon nila ako ang balak sa kalibutan,
ang mga pulong na nag uros-uros sa usa ka suba.
mao siguro gipanganak ko’g uhaw.
nabuhi lang aron ipadangat ang kabugnawon sa lain.
apan ang kabugnawon mismo
wa damha sa kaugalingong uga na panit.

ug ang akong kamot kanunay ipadangat sa kahitas-on…
nangurog, nagahulat, nagahandom…

ingon nila ako ang maayong kangitngit —
ginagakos ang mga bitoon.
wa ko mingreklamo sa kahayag.
apan, naa rako diri nagalantaw
sa kahibulongan sa pagsidlak sa panganod.
matahom gayud.
nagahulat…sa kahayag na angay’ng ma-akoa

ug ang akong kamot kanunay ipadangat sa kahitas-on…
nangurog, nagahulat, nagahandom…

kung muabot man ang panahon na abo nala’y mabilin…
binli ko’g luna kung asa’y tubig, asa’y hayag, asa’y ma-akoa.

Jastin C. Fronteras is an educator who occasionally likes to write poetry. He draws inspiration from nature, religious iconographies and ideologies.

Kung Kita Usa Ka Langgam

Poetry by | January 19, 2026

Kanindot diay ang molupad.
Ang makigduyog sa mga panganod.
Ang makigduwa sa mga pisik sa uwan.
Ang tanglaon sa mga mananap sa yuta.
Swerte kitang galupad-lupad…
Tungod di mabayran
Ang atung mga pakpak
Hilabi na ang atung abilidad nga labangon
Ang distansya sa oras ug panahon.

Swerte kitang dunay’ng mga pako
Tungod masukod natu
Ang kalay-on sa dagat ug yuta,
Malabwan ang nagkandataasang mga balay
Masinati ang bugnawng halok sa hangin,
Makigsayaw sa nagpahiyom nga mga dahon
Ug pamatud-ang di kinahanglan ang kwarta
Aron kita palakpakan ug kasinaan.

Swerte kitang dunay’ng hait ang sungo
Ug tag-as nga mga kuko
Tungod di na kinahanglan manglimos
Sa mga buaya ug ubang mananap og pagkaon.

Labaw’ng swerte ta…
Tungod di natu kinahanglan ang hunghong sa uban
Igo na ang atung mga kanta––
Mga awitong magpatulog sa mga lapsag inig kagabii
Ug magpahinomdom nga dunay kalinongan
Tunga niining kasaba sa kalibutan.

Luis Bahay is a Licensed Teacher at Tampakan, South Cotabato who loves to write poems especially in Binisaya.

Baradusa

Poetry by | January 19, 2026

Sinemagad su baradusa
Nakadtulik si mata
Timindeg si kilay
Na nakagkenu si ngiyawa.

Di gatalima sa katigan ni Ama
Sinta a nakatingguma
Masla sakit ku dalpa
Tiyuba sa basa ni Bapa.

Di ga ampun nu tuhan i manyaba ganggula,
Indaw’n ka kalu-kalu na maawa,
Magatus a badas
Paawan sa dalpa.

Nakaidsa si ginawa
Endaw tampal i tiyuba?
Sakit a nakatingguma?
Sangat aku a nakandusa?

Tantu!
Limengi si ginawa ku biwang, na midsulanga su dalil
Midtulik sa kawan, na midsumbak su tapsir
Dusa a masla tig ni silan antu.

[Translation in English]

Sinner

The sinner walked through
Their eyes glanced
Their brows lifted
And their souls were struck with shock.

Unacceptable to the words of Father
A cursed arrived
A great disease to the community
A catastrophe, in Uncle’s words.

God does not accept such an occurrence
Guide it, so it may be removed
One hundred lashes
Driven out from the community.

The self began to ask:
Where is the catastrophe?
What disease truly came?
Did I really commit a sin?

Truly!
I turned to the left, and proof crossed
Glanced to the right, interpretations collided
A great sin, in their words.

Jamil E. Mabandis, 19, is an aspiring Bangsamoro writer. His work has also appeared in the Bangsamoro Literary Review. He loves experimenting with poetry and creative nonfiction, especially about Bangsamoro.