The Rain

Poetry by | May 2, 2022

In the quietness of this slow moving vehicle is a still show of a salad bowl earth. It has started raining again, and the thin glass that separates you and what you see blurs the colors into the tones of mud and moss. You watch as the droplets fall and die in submission to the physics of rain. Everything must fall, it is the law. You watch the plight of the dead droplets flowing down the car window collecting themselves into one spectacular curtain of wetness. And you. You are here calm and collected, in this slow moving vehicle, sitting with a frost feeling, tracing moist glass with cold fingers. It’s been very quiet here but there’s an uproar of scenery and destruction of it out there. Meanwhile, the narra remains wise and satisfied. The rivers hushed. Birds tucked in their nests, wings folded away neatly.


Haidene Mae Go is an aspiring writer from Bislig City, Surigao del Sur.

Pangandoy

Poetry by | April 25, 2022

Andam na sa salog ang plato’g kutsara
Apil na ang pipila ka plastik na tasa
Kakumotun na among kamot sa gamay na kan-on og tinapa

Hala! Plastar na kay mangaon na ta
Isbog-isbog gamay. Sibogi arun maigo
Atrasi gama ‘te, kay ibutang nako’ng kaldero
Abante gamay ‘ya, kay makikaon si Dodong

Human og kabusog, gigawas ang mga plato’ng kinan-an
Gisilhigan ang salog sa akong magulang
Gi plastar ni mama ang banig
Ang mga bangko gipakilid

Nanghigda mi sa salog kung diin mi nangaon
Kung asa mi nangabusog, didto ra pud mi mangatulog
Naa sa akong tiilan ang arinola
Tapad nako ang unlan na nanimaho na

Sa pipila pa ka minuto, nagtulo na ang laway ni Dodong
Naghagok na si papa, nagbukot na si mama
Ngitngit na ang palibot, akong gitutokan ang atop
Naay miagi na aninipot, ako kining gidakop
Ug gihunghung na hinaot mahimo’g balay ang usa ka kwarto


Jessica is a fourth-year student from the University of Southeastern Philippines, currently taking Bachelor of Arts in Literature and Cultural Studies.

Sila nga Mibiya

Poetry by | April 25, 2022

napulo na ka ting-uwan
ang milabay
sukad gilamon ni Oro
among panimalay

tungang-gabii’s Cala-Cala,
gikuniskunis ang mga lantay’g
gipangsagpa
among mga dagway

kay lagi ang Bukidnon
ilang gi-upawan,
tanang tubig ug lapok
wa’ nababagan

ang mga suga’g
haligi nangahanaw—
napulihan sa
danguyngoy ug tiyabaw

sa isla sa Camiguin
ug dakbayan sa Iligan
gipangluwa’g gipamudyot
among kasilinganan

dunay ubang mibakod
apan uban nawagtang—
tanan adtong paskoha
wa’y mapaingnan

karong napulo na ka ting-init
ang milabay’g gi-agian,
daghan nang kabaghoan
ang akong namatikdan

kung asa ‘dunay mga
mais nga nagkidangkidang,
huyuhoy sa hangin
ang imong madunggan

kung asa ‘dunay mga
batang nagdula og takyan,
abog ug agiw
ang gadagandagan

kung asa ‘dunay mga
abagang nasandigan,
mangilngig nga kagahapon
ang mahinumdoman

mibiya na silang tanan—
ang akoang pagbalik
wa’ nakasakmit sa mga
naanod sa kapanahonan

mga kinabuhi’g kabtangan
mangawagtang na lang,
magpabilin ug magpadayon
ang Kinaiyahan


Jomerl Gomez is currently a graduate student at De La Salle University in Manila under the Creative Writing program, where he hones his skills as a writer of poetry, fiction, and, perhaps now, literary nonfiction and drama as well.

 

Ayaw Balibari ang Kagawasan

Poetry by | April 12, 2022

Ayaw kalingawi’g dukol
Ang tangkugo sa umang
Nga mitadlas sa puting
Balas sa baybayon.
Basig ma tay-og
Ang gamayng utok niini
Ug di na makahigayon
Pag-alsa’g balik
Sa iyang inilog nga pinuy-anan.

Ayaw tultuli ang hulmigas
Sa iyang paingnan.
Pasagdi kining
Ipakog ang kaugalingong
Agtang ngadto sa
Nasugatang higala.

Ayaw ipugos og sukod
Ang guot nga sapatos.
Di kinahanglang
Linlangon mo
Ang mga mata nga gatan-aw
Sa mga lagapak
Sa imong lapa-lapa
Diin milakra ang uwat
Sa nakagis nga panit
Diha sa imong tikod.

Ayaw prisuha ang kaugalingon.
Ligsi ang garbo.
Gawas sa salag.
Lupad
Ug tagamtami
Ang kalami sa kagawasan.


Si Shaira S. Camsa usa ka yanong magtutudlo sa Davao De Oro State College. Usa ka inahang gikalingawan pag suwat ang mga kahibulungan pulong nga nag duwa-duwa sa iyang alimpatakan.

 

Ayaw Kabalaka

Poetry by | April 12, 2022

Kon hagbay ra nakong
nahikap ang kagabhion
niadtong gisudlayan
sa akong mga tudlo
ang imong buhok. . . 

Kon dugay ra nakong
gisalig sa mga bituong
nanurok sa imong nawong
ang akong kokarinyo. . . 

Kon dili sama sa bag-ong
hiniwa nga matambaka
ang kapula sa imong ngabil. . . 

Kon ang gintang
sa imong nangahingong
ngipon, mao pod ang
gilay-on sa imong dughan
ug sa akong gusok. . .


 Ivan currently lives in Davao City with his cat named ‘Taba’

 

May pugad ang dalag

Poetry by | March 28, 2022

Sa isang tumpok ng kangkungan
Lumulutang sa gitna ng lawa
Wari islang nakapatong
Sa nakahigang salamin.

Sa sulok ng kangkungan
May pabilog na pugad
Wari isang lumang balon
Na may nakalutang na maliliit na itlog na dilaw.

Sa ilalim ng kangkungan at mga alon
Paikot-ikot siyang lumalangoy
Minsan sa anino sumisilong
Nag-aabang ng maliliit na gurami
Na maaari niyang sakmain.


Norsalim S. Haron is from Pikit, Cotabato Province, and teaches at Rajah Muda National High School in the same town. He is a graduate of Bachelor in Secondary Education (major in Filipino) at the University of Southern Mindanao in Kabacan, Cotabato. His work has appeared in Ani Journal, Lagda Journal, Carayan Journal, Cotabato Literary Journal and Hentulon Nawa.

Luha sa Yutang Saad

Poetry by | March 28, 2022

way hunong ang dagutob sa dughan
human mipaka ang sunod-sunod nga buto
sa tag-as nga binenditahang kalibre sa armas
gaan ug bug-at nga pul-an,
daw puso sa saging ang balinis
nga mipulbos sa yutang gidak-an.
lumadnon ang kinaiyahan, tabunok ang yutang
gitamnan sa mga saad, sa mga damgo,
sa di maihap nga handomanan sa kagahapon
kuyog sa mga abog, kuyog sa mga lanog,
sa mga dugong miagas gikan sa buak nga samin
daghang tulo sa luha ang mituhop sa aping
daghang tulo sa luha ang gianod sa hangin.

ingon nga gipakanaog sa Kahitas-an
ang hari sa mga alimpulos
nga maoy mikuso-kuso ug miligwat
sa dagkong tore nga diha gipabarog
sa balas sa baybayon.
nagun-ob, giayag ang mga kasingkasing,
mibalik sa abo ang gugma–
ang hari nagpabiling hari, ang rayna nagpabiling rayna,
apan ang kastilyo gisumpa sa pagkadugta,
uban sa mga uwak, sa mga wati,
sa mga kandilang nauposan sa pabilo–
kuyog sa singot nga nangapusgay sa atong buko-buko
daghang tulo sa luha ang mituhop sa aping
daghang tulo sa luha ang gianod sa hangin.


Jovanie loves writing poetry. He was a fellow for Balak in the 59th Silliman University National Writers Workshop (SUNWW) 2021.

Panacan, Madaling-araw

Poetry, Uncategorized by | March 7, 2022

Sintahimik ng kapilya ang katayan
At walang katao-tao sa talipapa,
Ni sa mga bahay-iskwater sa di kalayuan.
Ngunit waring may nagbubukas na ng ilaw
Sa loob ng maliit na panaderya.
Sa kalsada, nakatimbuwang
Ang mga kaing ng kangkong,
Kumakaway ang yayat na mga talbos
Sa dyipning hindi dumarating,
Habang natutulog ang kargador
Sa nakatalaksang mga tabla ng lagarian.

Maya-maya, naalimpungatan ang kargador,
Nagmamadaling kinapa ang bulsa,
Astang magbabayad sa di-nakikitang tsuper –
At nagkalansingan ang mga sentimo
Sa aspaltong matinis pang naghihilik.

Samantala, bukas na ang panaderya,
At ang hininga ng umaalsang tinapay
Ay anghel na dumadalaw
Sa pinto ng mga barong-barong.

***
Si Ronald Araña Atilano ay isinilang sa Metro Manila at lumaki sa Dasmariñas, Cavite. Nanirahan siya sa Davao City noong mga taong 1997-2001. Naging kasapi siya ng Linangan sa Imahen, Retorika at Anyo (LIRA) at dumalo sa UP National Writers’ Workshop sa Baguio noong 2004 at sa Ateneo Writers’ Workshop sa Quezon City noong 2006. Kasalukuyan siyang naninirahan sa Newcastle, Australia.