Boni
Sa pagpreno ng tren ay hindi sinasadyang nasagi ni Can’t Deny ang braso ko. Kadalasan ay ayaw kong nadadampian ng balat ng ibang tao. Hindi ko talaga gusto ang ganoong pakiramdam. Pero sa pagkakataon na ito ay hindi ko siya ininda.
Kung kanina ay hindi ko maalis ang pagkakatitig ko sa kanya, ngayon naman ay hindi ko na maiangat ang aking mga mata kay Can’t Deny. Sapat na ang maramdaman ko siya sa aking tabi, at ang panakanakang paglanghap ko sa kanyang pabango.
Huminga ako nang malalim. Biglang pumasok sa aking diwa ang sabi-sabi na: kapag pinigilan mo ang iyong paghinga habang patawid ng tulay ay matutupad ang isa mong kahilingan pagdating mo sa dulo.
Kasabay ng pagtanaw ko sa Ilog Pasig, ang biglaang pagnanasa na makasama ko si Can’t Deny sa ilalim ng sikat ng araw.
If you must know, The Feud began because of the mango tree, the mango tree that stood between our house and the Lopezes’ house. Well, not quite in between. You see, if old lady Mameris — from whom we had bought the houses — had only planted the tree right smack along the property line, then there might not have been any trouble to begin with. I think that might have been her plan. As things turned out, the tree took root a few feet inside the Lopezes’ garden.