Pagpanghinguto

Poetry by | October 25, 2009

Gilaksi ni nanay ang usa ka panid sa kalendaryo
Nahuman na ba gud diay ang bulan sa Pebrero?
Dungan sa iyang sitsit mao ang mapugsanong sinyas
“Duol ra kadiyot ug pungko dinhi sa tsinelas.”

Iyang gibuklad sa salog ang gilaksing papel
Samtang ako miyaka duol sa iyang tiil
Gibadbad niya ang lastikong bugkos sa akong buhok
Gitaktak niya ang sulud dayon ako gipaduko

Huma’g kahig-kahig nangahulog ang mga kuto
Daw mga nasakpang kawatang nagtapok!
Gidalian dayon namog pamusa
Usa pa man sa ulo mobalik ug tugpa

Makapanlimbawot ang ilang balhiboong lawas
Gaitom lang ang agi sa mga gagmayng Hudas!
Ang kanhing puting likod sa kalendaryo
Nahimong usa ka langsang menteryo

Nagkatag ang dugo
dugo sa kuto?

o dugo nako?

Ah,basta ang importante hayahay na akong paminaw
Gikumot na ni nanay ang kalendaryong hugaw
Kuyog ang panghinaot nga ‘di na ko kutohon pa
Aron wa nay mahadlok nakong motapad ug makigdula

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.