Korapsyon, Kalamidad, Paglaom

Poetry by | November 29, 2025

Sukad pa kaniadto hangtod karon
Korapsyon nagpabilin lang gihapon.
Magamay man o madako
Katilingban maoy nag agulo.

Nagkadaiyang kalamidad nga nasinatian
Singgit sa katawhan mao ang pagpakitabang.
Karon unta nga panahon angayan nga magkahiusa
Apan sila nagpabilin nga bungol og buta.

Kinabuhi nga mga nakalas
Bunga kini sa ilang pagpanamastamas.
Seguridad sa katawhan nga dapat panalipdan
Gipaka walay bili sa mga kawatan.

Sa wala pa ikaw makalingkod sa trono
Imong mga plataporma maanindot kaayo.
Ingon sila nga kaayohan sa katilingban imong amomahon
Apan pansariling interes imong gipahiagom.

Tanan sila nagtinabangay
Aron ang tanan mahapsay.
Makita nimu nga dili uyon sa imong gusto
Batikoson dayon kay taas man ka og garbo.

Ang nasod nag antos sa mga panghitabo
Apan nagpabilin nga mapaubsanon aron molambo.
Ikaw nga giisip nga amahan
Nahimo na hinoung sunod-sunoran.

Dili sa tanang panahon sa inyuha mopabor
Timan e nga adunay sakto nga kobrador.
Kaharuhay og katawa nga inyong nabatonan
Basin puhon kini mabaylo-an.

Natura sa mga Pilipino nga mokatawa luyo sa tanang kasakit
Kay kanunay sila kay MAGBABAYA mosangpit.
Kining mga panghitabo nga atong nahiagoman karon
Makalingkawas ra kita uban sa tumang paglaom.


Ildefonso Jr. Toloy Apiag is a local mountaineer and dedicated volunteer engaged in various outreach programs. A Civil Engineering graduate, he is also an avid photography and music enthusiast. His advocacy centers on the preservation and protection of mountains and the promotion of cultural heritage.

Bato

Poetry by | November 29, 2025

Ang dinudurog at pinupundasyon sa tahanan
Ang tinatapon kapag galit
Ang nilalagay sa bag ng kaklase pag-uwi
Ang pinupukpok sa ulo
Ang pinupukpok sa ulo kapag may pinapatay
Ang pinapalukso sa tahimik na tubig
Ang pinupukpok sa ilalim ng tubig
Ang nahuhulog mula sa bangin
Ang binabato ng mga aktibista
Ang nahuhulog mula sa langit
Ang puso
Na paulit-ulit na nahuhulog sa langit
Ang bato, ang inabot ng demonyo kay Hesus
Sa apatnapung araw na pag-aayuno sa disyerto at hinamong gawin itong tinapay

Lumapit ka, hawakan mo, gawin mo itong tinapay.


John Dave B. Pacheco is a BA Filipino Linguistics graduate from Mindanao State University–General Santos City. He won 1st place in the Komisyon sa Wikang Filipino’s Dula Tayo: Pagsulat ng Dramatikong Monologo 2025 and 2nd place in the Tula category of the 72nd Don Carlos Palanca Memorial Awards in 2024. His works have been published in CLJ, NAGMAC, TLDTD, UPD Kalazine, and other literary platforms.

Mantsa

Poetry by | November 29, 2025

Duna gyud siguroy mantsa
nga dili na mawala.

Bisan unsaon nimo’g kuso-kuso.
Ihumol og isa ka adlaw.
Way undang nga pagbrush.
Yab-ag chlorine.
Duna gyuy mantsa nga
magpamatood
sa atong milabayng tuig
nga kasipyatan.

Bisag unsaon nimog
pagpaningkamot,
Dunay mantsa nga
mas maayung
pasagdan nalang
nato.

Mapansin man o dili sa uban—
Wa kay mahimo,
magpabiling hugaw na kini
sa imong pagkatawo.

Dunay mantsang
imposible
nang
mawagtang.

Hangtud sa hangtud
na kining
mag pabilin,

Aron ipahinumdom
ang imong
kas-ang
kasaypanan.


Krisha Rose Pasaol is a 22-year-old published book contributor. She earned her Bachelor of Elementary Education degree and graduated cum laude from Davao Oriental State University – San Isidro Campus.

Laba

Poetry by | November 29, 2025

Sa hataas nga panahon
nagpabiling pilo ang imong paboritong sinina.
Piko ang walang manggas niini
(sama kon giunsa nimo kini gibiyaan)
ug nagpanggunit pa gihapon ang panapton
sa bayhon sa kawalaan.

Karon
gihumol ko kini sa tubig.
Nangatangkas ang imong alimyon sa hinanali.
Dili ko ni kuso-kusoon.
Pasagdan lamang ko kining magniwniw
sa repleksiyon sa akong nawong sa planggana.


Si Alden Arsèn nahimugso sa kapusorang bahin sa Zamboanga City, diin ang kalakala sa mga baki ang kinaunhang laylay nga nagpahinanok kaniya. Apan, nahigaid ang iyang pusod sa usa ka haligi habig sa sidlakang bahin sa Daanbantayan, diin nakasaksi ang kalanggaman sa tam-is, parat, pait ug apod niyang mga kasinatian.

Ang Gasa

Fiction by | November 22, 2025

Alang sa atong mga gugma nga maisogon gihapon taliwala sa hagit sa pasismo

NAHITIMBAKUWAS kos akong paghitagpilaw. Pasado ala una sa kaadlawon ang takna. Nagbinugtong lang kos akong dining table ug nagbasa og libro. Unang misantop sa akong hunahuna ang kadaghan sa wala ko pa hibasahing mga libro sa akong shelf tungod sa nagbuntaog sa kadaghan sa akong giunang gipangbasa: mga Newspapers, Entertainment Articles, Magazines, Emails, Facebook Messages ug uban pang mga basahon nga gipugos ko lang og basa tungod sa panginahanglan sa akong trabaho. Aduna koy mga Electronic Books sa akong Laptop nga sa kadaghan, wala gayod nako maatol og basa. Dinhi sa giabangan kong Apartment, may pipila ka mga tawo nga anaa nag-abang kaniadto sa kasikbit nga mga rooms nga kaniadto magbinuntagay og inom ug managsadya sa himaya ug managkukabildo— ang uban pa ganiy kanila kay magbidyuke pa— apan karon hilom na kaayo kay dili pa dugay nag-anam-anam man silang mingpahawa sa hinungdan nga wala na lang nako susiha.

Niining orasa karon, wala ni bisan kinsa ang nagmata gawas kanako.

Migawas ko kay buot kong mohanggab og presko nga hangin. Mibiya ko sa makadiyot sa pagbasa ug nahukman nga maglakaw-lakaw usa taliwala niining mangitngit nga kaadlawon. Sa ganghaan sa Village, dihay tigbantay nga hangtod sa karong mga orasa sa gabii, nagmata pa. Kulong ang iyang buhok, namungingi sa uwat ang iyang duha ka aping, giatutong ang iyang mga ngipon, tabunon ang pikas niyang mata ug ang pikas iyang gitak-opan og eyepatch.

Sir, asa ka man paingon nga lawom na man ang gabii? pangotana pa niya.

Maglakaw-lakaw ra ko. Mogawas sa ko sa gate kay mosuway kog lakaw-lakaw sa gawas. Kutob ra kos waiting shed sa unahan ug mobalik ra ko dayon. Tubag nako.

Dili pa kaayo ko tantong suhito sa palibot sa akong Apartment. Pipila pa lang ko ka semana nga nagpuyo dinhi mao nang wala pa gayod ako makalugar og gawas-gawas ug lakaw-lakaw sa palibot niini. Sa akto sa akong paglakaw-lakaw, akong hibatyagan nga malinawon ang palibot. Walay kisaw ni alingasa sa mga dahon sa mga kahoy nga naglinya kilid sa dalan. Wala usay mga iro nga nagbahis-bahis sa dalan. Nagsilbing lampara ang buwan sa akong pagbaklay dinhi sa mingawng dalan sa Village. Miabot na kos Waiting Shed. Mipungko ko ug nagmalinawong gipanid-an ang tanang butang nga hisil-ipan sa akong mga mata ug madunggan sa akong duha ka dunggan. Miginhawa ko og lawom ug dayon akong gisubay sa akong panan-aw ang palibot samtang nagpungko.. Dihay dagitabnong kahayag nga gikan sa suga sa usa ka poste ug tataw nga dihay habog nga anino nga akong hikit-an. Ug diha-diha adunay talinis nga butang nga mitaop sa akong hawak ug daw may linalang nga anaa sa akong luyo kay hibaohan ko man ang iyang gininhawa. Ug tuod, usa kiniy ka tawo nga adunay talinis nga kutsilyo ug kiniy iyang gition ubos gamay sa akong tuo nga gusok.

Ayawg lihok Sir, dili ko buot mopatay og tawo. Aduna lang gyod koy ganahan diha kanimo nga buot kong kuhaon. Niya pa sa tawo.

Ayaw tawon ko patya…Sir! Nia…Nia…Dia koy kuwarta sa akong bulsa. Kuhaa ni! Kaning akong mga alahas kon gusto ka apila lang pod kinig kuha! Basta Sir ayaw…ayaw… lang gyod ko patya!!! Tubag nako kaniya.

Dili ko mopatay og tawo, Sir. Dili na maoy akong tuyo ug tumong diha kanimo. Buot ko lang kuhaon kanang imong tabunong mga mata.

Ha? Un..Unsaon man ni nimo ang akong mga mata, Sirrr?

Sa tinuod lang, wala koy interes anang imong mata kon dili lang gyod sa hangyo sa akong asawa. Wedding Anniversary man god namo karon unya miingon siya nga ang ganahan niyang gasa mao ang imong maanyag ug tabunon nga mga mata. Buot ko lang tumanon ang kalipay sa akong asawa, Sir. Ang iyang kalipay mao usab ang kalipay nga gipuy-an ko ning kalibotan.

Dakong sayop ang imong pagtuo, Sir! Dili kini tabunon Sir, dili! May kadugo akong langyaw mao nang dili espiso kining pagkatabunon sa akong mga mata. May pagka-asul kini sir! Lasaw nga asul!

Ayaw ko ilara! Mabulokon ug malulot kanang imong mga mata! Mao kana nga klase sa mga mata nga ampay kaayo sa akong asawa. Kon ako kanang makuha gikan kanimo ug madawatan niya kiniy, mag-awas sa kalipay ang iyang kasingkasing. Kon dili nimo ikapangotana, Sir, maayo gayod ako nga klase sa kapikas, dili ko hikawan sa kalipay ang akong asawa. Gimahal ko siya. Gimahal sa tiunay sa bug-os kong kasingkasing. Kon mao ang iyang kalipay ang pag-angkon sa imong tabunon nga mga mata, ikalipay ko kini nga lugiton gikan diha sa imong nawong bisan pa man mabulit sa bagtok mong dugo ang akong mga kamot.

Dili lagi ni tabunon ang akong mga mata Sir! Dili lagi!

Mipadayon kos pagdumili nga dili tabunon kining akong mga mata Apan wala mituo ang tawo nga dili kini tabunon busa iyang giiwagan sa gidala niyang sulo ang akong mga mata. Daw mabuta ako sa tumang kasulaw sa dihang iyang gitandang ang dilaab sa sulo dinhi sa akong nawong.

Ayaw piyonga ang imong mga mata aron akong matan-aw kon nagsulti ba gayod kas tinuod. Dako akong pagtuo nga ikaw gayod ang tawong may tabunong mga mata nga dugay ko nang gipangita!

Gipugos kog buka ang akong mata taliwala sa kasulaw sa dan-ag sa kahayag sa kalayo sa sulo. Daw mikilab ang usa ka bangaw sa akong panan-aw.Tungod niini, dako nang matataw ang matuod nga bulok sa akong mga mata ug kiniy tatawng nasud-ong sa tawo.

Pasayloa ako, Sir! Dili man diay tabunon ang imong mga mata. Dili diay ikaw ang akong gipangita nga tawo nga adunay tabunong mga mata.

Ug kalit namatay ang kalayo sa sulo daw gitayhop sa daklit nga pagdagsa sa hangin ug kalit nga nahanaw ang tawong nangita og tabunong mga mata. Mibalik ang kahilom sa palibot.

Mibulhot kog dagan aron mobalik sa akong Apartment. Diha pa ang tigbantay sa ganghaan nga nag eyepatch.
Diin ka man gikan, Sir? Nga nagdusingot man ka unya mora mag naay migukod kanimo?

Wala ko mitubag sa iyang pangotana ug gilabyan ko lang siya ug midiretso lang kog sulod sa akong giabangan nga lawak. Pagkabuntag niana gipanghipos ug gipangsulod ko na ang tanan kong mga butang kay buot ko nang molibkas sa maong lugar.


Si Leonel Quillo usa ka Mindanawon. Siya gipanganak sa Malalag Davao Del Sur, apan gipadako sa Sugbo. Siya ang kasamtangang Literary Editor sa BISAYA. Siya usab usa ka magbabalak, filmmaker ug kasamtang gapuyo sa Intramuros Manila. 

Maguindanao

Poetry by | November 22, 2025

Nindot ang tibuok hapon sa bukid sa Minandar,
samtang gilantaw ang pikas bungtod sa Timako,
nga nag-umbaw sa malinawon nga isla sa Bongo,
naghulat sa pagsalop sa adlaw sa dagat sa Kusiong,
gidaig ang dakong Mosque sa Kalanganan,
nalamdagan sa halangdong ilog sa Tamontaka,
ug sa katahum sa mais nga nilaray sa umahan,
nagpatong pud sa kilid ang niyog sa kuprasan,
mihalok sad sa tiil ang taas nga mga kugon,
samtang misayaw ang mga langgam sa kawanang,
misalmot sa alingogngog nga tingog sa mga kulili sa balili,
sa gabii, ang mga kabog nagmando sa kahayag sa bulan.

Langitnon nga nindot balikan ang yuta sa Maguindanao,
diin hilom nga nagpahipi ang kauswagan ug kalinaw sa kinabuhi.


Angelo Lenard E. Yu, usa ka magtutudlo sa dakbayan sa Dabaw nga natawo sa Kutawato. 

Mga backpack nga atong gikabiba

Poetry by | November 22, 2025

Kon mamatay ko ugma
kinsa ang moluhod
tupad sa Suba sa Chao Phraya
mga tore sa Wat Arun
nga misidlak sama sa mga pag-ampo
nga dili nako maabot?

Nagkabiba ka usab og backpack
gipilo nga bug-at sa mga hunghong
mga suok nga gipiit sa kasina
mga sensilyo sa pangabubho
bugnaw ug nag-awas
diin walay kamot
nga makatigom niini.

Gidapit nimo ang mga higala
sa panihapon
pagtilaw sa gagmay nga mga
katalagman
nga dili nimo matulon.

Gidala nila ang imong mga aligato
kalayo nga gihulam
libak nga gitahi sa mga higot
mga pahiyom nga gipilo
sa mga kutsilyo
gaan sa kamot
bug-at sa espiritu.

Wala koy gidala nga ingon niana
walay sibya
walay pasundayag
usa lamang ka backpack
bug-at sa hilom

rosaryo gikan ni Nanay Fe
mga sulat nga gipilo nga nipis
mga sensilyo nga gipiit sa mga suok
usa ka litrato
sa mga kamot nga nagkupot kanako
sa wala pa ko bun-oga sa kalibotan.

Kon mamatay ka
kinsa ang mohapnig
sa imong mga hunghong ngadto sa pag-ampo
mokupot sa imong abo nga inanay
mohunghong kanila
nga daw mga bata pa sila?

Nahuman ang panihapon
ang bino nagmantsa sa linen
ang libak naghikohiko ug nahanaw
sama sa aso
lahos sa sirado nga pultahan.

Ug ako
ikabiba nako
ang akong backpack nga
gaan
hilom
punô sa mga butang nga molungtad

gugma
pag-ampo
gagmay nga kalipay
usa ka kinabuhi nga nahinumdoman
dili tungod sa gisinggaak niini
apan tungod sa hilom nga iyang gihatag.

Wat Arun. Usa ka bantogan nga templo sa daplin sa suba sa Bangkok, ilado tungod sa taas ug matahom nga tore nga gidekorasyonan og porselana.

Suba sa Chao Phraya. Ang nag-unang suba sa Bangkok, masinati sa daghang sakayan ug gipalibotan sa mga makasaysayanong landmark.


Si Gerwin Vic Evarretta Bhuyo usa ka magtutudlo nga OFW sa Bangkok, Thailand. Kinaham niya ang pagkuha og mga hulagway, pagsulat og balak ug sugilanon. Kon walay kakulian, magyampungad siya sa mga ipahigayong book sale events.

The Multitude of Reminiscence and Apprehension

Poetry by | November 15, 2025

Three years down the drain
Left me with cloudy rectitude
A woeful plea in temperance
A series of anxious trepidation:

I dread the rain
The unseen and stifled pain
The haunting echo of being insane

I fear the solitude
The faltering incertitude
The desolate ruin of my fortitude

I worry the dissonance
The restless resistance
The formidable need for assurance

I agonize over the regression
The lingering tension
The wounded, toxic repetition

How can I love again
When life is full of vicissitude?
How can I seek acceptance,
When I’m fading into deep attrition?

Maybe I will never know.


Marevic Jean P. Lutog is an instructor at Davao Oriental State University. She writes poems and stories as her primary outlet for expressing her concealed emotions since she finds solace in literature.