Category: Poetry

Jokes You Can Use When You Have A Dead Father

Poetry by | December 8, 2025

  1. Have you seen my dad? I haven’t either, ever since he followed the light.
  2. My dad always preached about Jesus when I was young. He kept telling stories about the goodness of that son of God. He was dying to be with him. So, once the two of them met, he never came back.
  3. I have been taller than my father since I was 11 years old. He didn’t have a condition that restricted him from growing; he was just six feet under the ground. 
  4. I haven’t been able to contact my father lately. Perhaps they ban phones in heaven.
  5. My old man would not be proud of who I am today. But I don’t mind. What is he going to do, rise from his grave? 

When your audience hesitates to let out a laugh or even a chuckle, as if you can pluck the expression of pity from their faces, you can throw these lines to dispel the tension in the air: 

  1. Don’t feel bad. 
  2. You can find it funny. 
  3. It doesn’t bother me anymore. 
  4. Anyway, he was gone longer than the time we shared together.
  5. My dad will not haunt you. He doesn’t even visit me in my dreams. 

Laurehl Onyx B. Cabiles is a writer from Cotabato, Province. He has been a fellow of the Sox Writer’s Workshop (2023), NAGMAC-YWS (2024), and Ateneo de Davao Summer Writers Workshop (2024), and Davao Writers Workshop (2025). 

 

Babae, Baril, at Baybay

Poetry by | December 8, 2025

Ang distansya sa pagitan ng babae at baril
ay pinananatili ang diwa at igting
ng himagsikan at labada.
Siya ang rebolusyon ng pag-aalimpuyo ng mga kalan;
ang sigaw ng katipunan.

Ang pagitan ng babae at bibig ng makata
ay laway at tinta—
minsan, bala ng colt at asin.

Ang pagitan ng pag-ibig at babae
ay hindi bugbog at pasa,
hindi birhen at imahen
kundi ang baybay at himig ng apoy
at hindi ang bigat ng taludtod
na nakakahon sa dibdib
ng bayang paulit-ulit na sinusunog
ngunit ayaw maging abo.

Bago ang huling bigwas
ng buwayang nakakulong sa kusina.
Ang kanyang katawan ay kanya.
Sa sigalot ng karit at bigkis ng ani. 

Aleah Sulaiman Bantas is a queer Maguindanaon writer who hails from the floodplains of Datu Paglas, Maguindanao del Sur. A fellow of the SOX Writers Workshop (2025), her works have appeared in the Bangsamoro Literary Review, Dagmay, and SunStar Davao. Her zines and poetry anthologies have been published under Tridax Zine, Cotabato Literary Circle, and the Socsksargen Writers Collective. She is currently studying at the University of Southern Mindanao.

 

Humba Espesyal

Poetry by | December 8, 2025

Tausi, asusina, ug patis,
Adunay lami nga tambok sa baboy gilahi.
Hiniwa nga dagkong unod, apil bukog,
Ang dakong kalaha gipabukalan na’g mantika.

Ang mga panakot andam na,
Ang mga panakot andam na,
Andama na ang kutsilyo, luwag, ug kutsara.

Sa paglunod sa preskong karne,
Giapilan ug lamas, suka, ug sili.
Sa kada ukay ni Papa, mosiga ang kusina,
Ang iyang sekreto mao lami kaayo,
Mura’g pista sa lamisa, puno sa kalipay ug gugma.

Krisghe Rose Icao is a third-year Literature student who writes from the deepest parts of her own lived experiences. She writes to inspire, to speak, and to express the emotions she once kept silent. Through her poetry, she hopes to reach others who need to feel seen, understood, and unafraid to use their own voice.

acid-rich

Poetry by | December 8, 2025

a carton, in a closed room, half-sealed
still, yet swelling, bulges
from gas release, yet not still
out small softened delicate creases.

spoiled milk, our heart, that is
sour smell filling trapped air
nose scrunch, flares

at the stench of spoiled zeal.
my chest, tight, still burns
from past love’s residue:
acid-rich ache. a burp
not burped, a fart not farted. 

Yra is, at times, an aspiring writer from Davao de Oro. Her notes are filled with to-do lists she never gets to cross out.

Kahakog sa Dalan

Poetry by | November 29, 2025

Sa Tacunan, magsugod akong paglakaw
Misakay ko’g bao-bao subay sa dalan nga lubakon
Nagligid kini nga puno’g untol-untol ug lapok
Mga sakyanan, kusog mopadagan
Walay lingi-lingi kung kinsa’y napisikan
Sa daplin ra ko naghulat, nanghinaot nga adunay masakyan
Kahakog sa dalan.

Sa Mintal, naggukod-gukod ang katawhan
Sa jeep nga pirting puno-a gikan pa sa Calinan
Mga estudyante, trabahante, tiguwang, ug kabatan-onan
Nag-ilog sa ganghaan aron makasulod
Makakuha lamang sa gitaya nga lingkoranan
Ug wala nay pasiplat pa nga aduna ba’y napasakitan
Kay wala man gipalad, nitabok ko sa pedestrian
Nangurog sa kakuyaw sa mga sakyanan
Nga murag walay plano mopahinay’g dagan si Manong
Kahakog sa dalan.

Sa Bangkal ko ninaog, atubangan sa Adventist Hospital
Kay mopalit pa’ko sa kinaham kong pudding sa Convenience
Apan samtang motabok na unta, akong tuhod nangurog
Kay bisan naa sa pedestrian, wala gihapon mopahunong
Ang mga drayber nagpadayon sa ilang gahum —
Kahakog sa dalan.

Niadto ko sa dalan atbang sa Ateneo Senior High
Namasin ko basin makatabok pa diay
Kay daghan naman mga magtulungha nga makasabay
Sobra napod kayo mo uy!
Kung di gihapon mo mohunong o mopahinay
Kay wala na gyud moy laing sama
Kamong mga drayber na adunay
Kahakog sa dalan.

Sa tibuok dalan sa syudad sa Davao
Kaniadto, makatabok pa man ko nga dili nerbyoson
Kay tinood nga dakong buhi pa ang Dabawenyo DCplinado
Apan karon, pirmi na lang ko makapanawag ug mga santos
Tungod kay nanaghan ang mga sakyanan
Ug di na maihap usab ang mga drayber nga tampalasan
Kahakog sa dalan.

Nanghinaot ko sa atong mga opisyales sa LTO
Nga ipahugot unta ang pagbantay sa mga pedestrian
Aron hapsay ang among paminsar pagtabok sa dalan
Daw sama kami na maglakaw sa dalan sa Japan
Unta dungagan ang pampublikong sakyanan
Ug ipalambo ang sistemang pangtransportasyon
Aron maundang na kining mga hasol na kabuang
Kamo, mga drayber —kahakog gyud sa dalan.

Jerry T. Epefanio is an English teacher in the Senior High School unit of Ateneo de Davao University. He is also a freelance writer with a deep passion for Bisaya poetry and short fiction. Beyond the classroom and the page, he advocates for the revitalization of indigenous languages—the root of our identity and cultural heritage.

Kaanyag

Poetry by | November 29, 2025

Kon imo kong pangutan-on
Sa konsepto sa kaanyag
Nga nagdagan sa akoang sentido?
Aw, pagkadali ra anang bitikon og tubag.

Kaanyag,
Kining tubig sa sapa
Nga nagdagayday
Subay sa kaugatan
Sa gautaw-utaw
Nga kalibutan.

Kaanyag,
Ang mga tulo sa ulan
Nga nangasaghid
Sa mga gipang-uhaw
Nga mga udlot ug dahon.

Kaanyag usab,
Ang bidlisiw sa adlaw
Nga mianam og himugso
Sa bulok ning nagdilaab
Nga kalibutan.

Kaanyag,
Kining langit
Nga giwitik-witikan
Og bituon nga nagkadaiyag sidlak
Sa kon asa sila gipangpapilit.

Kaanyag man gani usab
Ang hanging di makita
Apan lumoy ang hapuhap
Sa nag-ugang mga panit.

Kaanyag,
Ang sama nimo
Gikan sa imong pangalan
Imong pahiyom ug mga tisngi
Nga makita ang kristal
Mong mga ngipon —
Imong buhok nga maski abog
Maulawng motandog
O, maski ang kagubot ini
Sa buntag kon asa gisipitan pa
Sa hinanok ang imong sudlay —
Imong panit nga puting langit
Kon asa nanggipahulay
Ang mga bituon mong alom —
Ang kurba nga gituyog hulma
Aron subayon sa akoang mga tudlo
Para ila-ilahon imohang anatomiya —
Imong mga likang ug nilaktan
Nga segun mo pa
‘Tulo dos,’ samtang gasubay
Sa ritmo sa imong pulso —
Ang tempo nga gimugna
Sa tinagubtob sa imong dughan
Nga madungog ko
Sa kasingkasing ning kalibutan
Ilalom sa atoang mga lapalapa.

Kon imo kong pasaysayon
Kon unsa ang kaanyag?
Nimo masangit, malangay,
Ug matigom ang tanang tubag
Di mahuman ang mga gabii
Ug mga buntag —

Makat-on na lang siguro
Sa atoang linggwahe
Ang mga gangis sa kahaponon
Di gihapon mahikaplagan
Sa propeta ning modernong panahon
Ang utlanan ning gakalandrakas
Kong balak.

Jevin Astillero, a writer from Bonifacio, Misamis Occidental, is currently pursuing his MA in Panitikan at MSU-IIT. By day, he immerses himself in fiction, essays, and poetry; by night, in moments of quiet leisure, he crafts his own works—often born from the gentle drift of late hours.

 

Korapsyon, Kalamidad, Paglaom

Poetry by | November 29, 2025

Sukad pa kaniadto hangtod karon
Korapsyon nagpabilin lang gihapon.
Magamay man o madako
Katilingban maoy nag agulo.

Nagkadaiyang kalamidad nga nasinatian
Singgit sa katawhan mao ang pagpakitabang.
Karon unta nga panahon angayan nga magkahiusa
Apan sila nagpabilin nga bungol og buta.

Kinabuhi nga mga nakalas
Bunga kini sa ilang pagpanamastamas.
Seguridad sa katawhan nga dapat panalipdan
Gipaka walay bili sa mga kawatan.

Sa wala pa ikaw makalingkod sa trono
Imong mga plataporma maanindot kaayo.
Ingon sila nga kaayohan sa katilingban imong amomahon
Apan pansariling interes imong gipahiagom.

Tanan sila nagtinabangay
Aron ang tanan mahapsay.
Makita nimu nga dili uyon sa imong gusto
Batikoson dayon kay taas man ka og garbo.

Ang nasod nag antos sa mga panghitabo
Apan nagpabilin nga mapaubsanon aron molambo.
Ikaw nga giisip nga amahan
Nahimo na hinoung sunod-sunoran.

Dili sa tanang panahon sa inyuha mopabor
Timan e nga adunay sakto nga kobrador.
Kaharuhay og katawa nga inyong nabatonan
Basin puhon kini mabaylo-an.

Natura sa mga Pilipino nga mokatawa luyo sa tanang kasakit
Kay kanunay sila kay MAGBABAYA mosangpit.
Kining mga panghitabo nga atong nahiagoman karon
Makalingkawas ra kita uban sa tumang paglaom.

Ildefonso Jr. Toloy Apiag is a local mountaineer and dedicated volunteer engaged in various outreach programs. A Civil Engineering graduate, he is also an avid photography and music enthusiast. His advocacy centers on the preservation and protection of mountains and the promotion of cultural heritage.

Bato

Poetry by | November 29, 2025

Ang dinudurog at pinupundasyon sa tahanan
Ang tinatapon kapag galit
Ang nilalagay sa bag ng kaklase pag-uwi
Ang pinupukpok sa ulo
Ang pinupukpok sa ulo kapag may pinapatay
Ang pinapalukso sa tahimik na tubig
Ang pinupukpok sa ilalim ng tubig
Ang nahuhulog mula sa bangin
Ang binabato ng mga aktibista
Ang nahuhulog mula sa langit
Ang puso
Na paulit-ulit na nahuhulog sa langit
Ang bato, ang inabot ng demonyo kay Hesus
Sa apatnapung araw na pag-aayuno sa disyerto at hinamong gawin itong tinapay

Lumapit ka, hawakan mo, gawin mo itong tinapay.

John Dave B. Pacheco is a BA Filipino Linguistics graduate from Mindanao State University–General Santos City. He won 1st place in the Komisyon sa Wikang Filipino’s Dula Tayo: Pagsulat ng Dramatikong Monologo 2025 and 2nd place in the Tula category of the 72nd Don Carlos Palanca Memorial Awards in 2024. His works have been published in CLJ, NAGMAC, TLDTD, UPD Kalazine, and other literary platforms.