Poetry by Reymond Pepito | September 5, 2010
wings of a butterfly
covered my eyes
So gentle, so sweet
so smooth like a dye.
Reasons are not here
to answer me why;
why those gentle wings
made me smile,
made me cry.
—-
Reymond Pepito is a Mass Comm student from Ateneo de Davao University.
Poetry by Jayson Parba | September 5, 2010
Parts, daghan man daw itik sa inyong tugkaran?
Naa kay mahatag nako?
Kanang nindot ug lawas, ha?
Kanang maayo mokimbot
Sa iyahang sampot.
Ayaw nang sobra katambok
Basin dali ra kayo hangoson.
Ug usa pa, di ko ana,
Kusog man gud na mokaon.
Ayaw pud nang niwang
Basin dali ra kaayo kapoyon.
Ug usa pa, di ko ana,
Wa may lami kaonon ang bukogon.
Kanang sakto lang og lawas
Para maigo sa akong kalha,
Kung asa siya akong lutoon
Aron sa kalipay ako iyang busogon.
—-
Si Jayson Parba usa ka magtotodlo sa Capitol University, Cagayan de Oro City.
Poetry by Ronald Jay Rama | August 29, 2010
Adunay naglaray na mga lata
Sudlanan sa tinapa.
Akong gipangtutuk matag-usa.
Ang mga haguka
Mas lanog ug paka.
—-
Ronald Jay Rama is a graduate of Ateneo de Davao University.
Poetry by Jhunorjim Caumbo Zandueta | August 22, 2010
Sawang-sawa na ko sa t’wing ako ay tinatangay,
Ng kamalasan at para na ba akong bibigay,
Minsan nga’y iniisip ko sa kabaong na mahimlay,
At hintayin na lang ang oras na akoy mamatay.
—-
Jhunrojim Caumbo Zandueta is a sophomore Computer Engineering student at ADDU.
Poetry by Jhunorjim Caumbo Zandueta | August 22, 2010
Ilang ulit ng nadapa,
Ilang ulit ng tumayo,
Ilang ulit ng nasaktan,
Ilang ulit ng nabigo,
Ilang ulit ng umiyak,
Ilang ulit ng nawalan,
Ilang ulit pa bang ulit,
Ang aking dapat lampasan?
—-
Jhunrojim Caumbo Zandueta is a sophomore Computer Engineering student at ADDU.
Poetry by Rory Ian Bualan | August 22, 2010
Mihiwi ang tul-id
sa pag-agi mo:
Buhok pay imo
nga dunay kompas –
giwakli-wakli sa huyop
sa hangin nangambras.
Mata mong gangisi
daw gisungog sila –
mipitok-pitok luyo sa
siga ning hapona.
Liog mo pang
hastang lunoya –
gaduyan-duyan uban’s
mitalidhay mong higala.
Hawak mo pa lagi
nga gahinay-hinay –
nahadlok mapiko,
sa batsi galikay-likay.
Tiil, duna kay tulo,
gapulihanay ug duso –
pirting amping, kimbot;
maski ang isa wa’y koko.
Mihiwi ang tul-id
sa pag-agi mo;
Ug ako mipadaplin
uban sa biay-biay’ng
wa gyud nimo gipansin.
—-
Rory Bualan enjoys reading Steve Berry.
Poetry by Henry Daquipel | August 15, 2010
Dili man gyud tawon sayon
Ang paglimot sa kagahapon.
Niadtong kita pa nag-uban
Gikalimtan ko ang tanan.
Apan walay butang nga molungtad
Kay kalit nausab ang imong pagtagad.
Wala ko damha nga ikaw maluibon
Sa imong mga bakak ako nagpaulipon.
Wala koy kasayoran karun
Kung asa pa ko puniton.
Dili lang ang bulsa nako ang nabuslot
Pati kining dugahn puno sa kapongot.
—-
Henry Daquipel is currently taking up his MA in English Language and Literature Studies at Xavier University Ateneo de Cagayan.
Poetry by JM Cortes Acut | August 8, 2010
(para kay Arsenia Acut)
Alam ko lang, magaling kang magparusa:
buong kumpol o ‘sang tingting ng walis
batay sa kasalanan, mas kaunti sa mas mabigat;
sampung sili, paisa-isa, nginunguya,
nilulunok sa bawat sagot at sumbat;
rosaryo ng mga luha’t pawis habang hinihintay
na malusaw ang bawat butil ng asin na niluluhuran
para sa mga away-bata, kaibigan man o kapatid;
pagkalula, pagkahilo mula sa pagkakabitin sa sako,
‘sang minuto sa bawat minuto ng paggala;
sampal, suntok, sabunot.
Noon pa man, malikhain ka na
sa pagdiretso sa lahat ng baluktot.
Ngunit ang alam ko lang,
magaling kang magparusa.
Kaya nauhaw sa pasa, bugbog, dugo, at kirot
itong bawat sulok ng aking katawan
noong tumahimik, tumalikod,
umiyak ka lamang.
Sa hapdi, hinukay ko ang aking libingan,
pumasok, namatay, at umahon, nabuhay
sa sakit na kinimkim mo sa iyong
dunong at galing sa pagpaparusa.