In memory of Satur Apoyon (1935-2011), we are publishing the entirety of his short story Ang Gakit ni Noebong. This eponymous short story also bannered his collection of fiction which the Davao Writers Guild published in 2008.
Ang ulan ganinang hapon misamot pagbunok padulong sa tungang gabii. Ang tinabisak sa daw guang-guang nga mga lusok sa ulan maorag molusno sa bubongang kahoy ug kugon sa payag nga nag-umbaw sa tampi sa suba sa Sinuda. Ang kamaot sa panahon nakapabalaka ni Noebong, usa sa mga timawa nga amahan sa panimalay sa nagkapuo nga tribu sa mga Giyangan sa pag-utlan sa Dabaw ug Bukidnon.
Wala gayod mahimutang si Noebong sukad pa ganina sa ilang sayong panihapon. Nahinanok na lang ang bag-ong nanganak niyang asawa ug babayeng puya niini ug sa ilang kamagulangan nga si Kadong sa hagip-ot nga sibay nga binungbongan lamang sa panit sa kahoy ug sinawgan og linipak nga kawayan, apan si Noebong daw gianipay– mohigda ug mobangon matag karon ug unya. Wala siya mabalaka nga mosuyla ang baha sa suba, apan gikahadlokan niya ang buhawi nga simbako mohugpa sa liogan sa bungtod nga gitarokan sa ilang payag. Kon mahitabo kana, nabalaka si Nobeong nga ang iyang kapehan ug kamaisan ug ingon man ang ilang kabawng igdadaro, mga kanding, mga piso, sunoy ug himungaan mabanlas usab ngadto sa walogong bahin ubos sa ilang pinuy-anan.


